Al-Anbiya · 46/112
Terjemah Transliterasi — Surat Al-Anbiya
وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ۝٤٦
Wa la`im massat hum nafhatum min `azaabi Rabbika la yaqoolunna yaawailanaaa innnaa kunnaa zaalimeen
📖 Ing Basa Jawa
Lan satemene menawa wong kafir mau kambah sethithik wae saka siksaning Pangeranira, yakti padha ngucap, "Adhuh cilaka temen, satemene kabeh padha nganiaya marang awake dhewe

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

Tegesing Tembung-Tembung kang Perlu Dijlentrehake:

  • نَفْحَةٌ (nafḥatun): tegesé "seblak" utawa "gathuk sithik" — yaiku bagian cilik utawa rasa sithik saka sawijining perkara. Ing kene tegesé siksa kang sithik banget.
  • مَّسَّتْهُمْ (massathum): "nyentuh marang wong-wong mau" — yaiku tekan lan krasa ing awake.
  • يَا وَيْلَنَا (yā waylanā): "adhuh cilaka awakku" — tembung kanggo ngetokake rasa getun lan cilaka.
  • ظَالِمِينَ (ẓālimīn): "wong-wong kang nganiaya" — yaiku wong kang nglakoni kafir lan nganiaya awake dhewe.

Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani bab kahanane wong-wong kafir kang padha ngeyel lan ngece marang Rasulullah SAW bab tekane siksa. Padha njaluk supaya siksa enggal teka minangka tantangan. Allah banjur paring wangsulan: menawa wong-wong mau kena blas siksa kang sithik wae saka siksa Pangeranmu ing donya iki — dudu siksa kang gedhe ing akhirat — mesthi padha langsung nguwuh-uwuh: "Adhuh cilaka awakku! Saestu aku iki wong kang nganiaya awake dhewe."

Tegesé, sepira gedhene kesombongane wong kafir iku, nalika wis kena siksa sithik wae, mesthi padha ngakoni kaluputane. Padha ngerteni yen anggone padha nyembah saliyane Allah lan anggone padha ngapusi Rasulullah iku pancen tumindak kang nganiaya awake dhewe. Nanging pengakuan iki ora ana gunane maneh, amarga wis kasep lan ora bisa nylametake saka siksa.

Saka ayat iki kita ngerti yen siksa Allah iku mesthi kelakon tumrap wong-wong kang kafir lan ngeyel. Sanajan mung "seblak" utawa sithik wae saka siksa mau, wis cukup kanggo nggawe wong-wong mau padha getun lan ngakoni kaluputane. Iki nuduhake yen kekuwatane Allah iku ora ana kang bisa nglawan.

Faedah-faedah kang Bisa Dijupuk:

  1. Ngelengake babagan siksa Allah: Ayat iki ngelingake marang kita supaya aja padha sombong lan ngeyel marang dhawuhe Allah. Siksa Allah iku nyata lan mesthi teka tumrap wong kang kafir.
  2. Getun iku ora ana gunane yen wis kasep: Wong kafir padha ngakoni kaluputane nalika wis kena siksa, nanging pengakuan mau ora bisa nylametake. Mula, aja nganti kita ngenteni nganti kena siksa, nanging enggal-enggal padha tobat lan bali marang Allah.
  3. Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa: Sanajan mung sithik saka siksa-Nya, wis bisa nggawe wong-wong kafir padha ngakoni kaluputane. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan ora ana kang bisa nglawan.
  4. Kasempatan tobat iku isih ana: Sajrone isih urip ing donya, isih ana kasempatan kanggo tobat lan bali marang Allah. Aja nganti kita nglalekake kasempatan iki.
  5. Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan: Kanthi mangerteni ayat iki, kita padha dielingake supaya tansah taat marang Allah lan Rasulullah, sarta aja padha nglakoni tumindak kang nganiaya awake dhewe.


📜 Ayat 44-48 — Surat Al-Anbiya

44بَلْ مَتَّعْنَا هَٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ
(Sumurupa) wong kafir lan para leluhure anggone padha sempulur (dawa umure) iku Ingsun kang maringi, nganti lawas uripe, tanpa ana sambekalane, tutug anggone duraka. Wong kafir mau apa ora padha weruh yen Ingsun kurangi bumine mau saka pinggir Apa wong - wong kafir bakal padha pikantuk kemenangan? (mesthi ora)
45قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
(Muhammad) sria dhawuha, "Satemene Ingsun iku mung paring pepeling marang sira kanthi wahyu (al-Qur’an)". Lan won gkang pangajak, nalika wong - wong mau padha dielingake
46وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ
Lan satemene menawa wong kafir mau kambah sethithik wae saka siksaning Pangeranira, yakti padha ngucap, "Adhuh cilaka temen, satemene kabeh padha nganiaya marang awake dhewe
47وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ
Ing tembe Ingsun bakal nganakake traju timbangan kang ejjeg, kanggo nimbang ala lan becika (kanthi adil) kanggo wong - wong kang padha dikumpulake ing dina Qiyamat, ing kono ora ana sawijining badan kang dikaniaya sethithik - sethithika. Senajan ala utawa becik mau mung saboboting wiji sawi mesthi ingsun tekakake (ora bakal ilang). Dene kang waspada marang telitining panimbang iku cukup Ingsun pribadi
48وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِّلْمُتَّقِينَ
Lan temen Ingsun wos maringi Kitab Taurat marang Musa lan Harun. Kitab mau misahake tindak kang bener lan kang luput. Lan kitab mau minangka dadi pepadhnag pepeling tumrap wong kang taqwa marang Allah
Al-AnbiyaDhaptar Al-Quran
112Ayat
MeccanRevelation
46Ayat

Terjemah — Al-Anbiya 46

Surat Al-Anbiya Ayat 46 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan satemene menawa wong kafir mau kambah sethithik wae saka…

Surat Ayat 46/112 — Surat Al-Anbiya الأنبياء (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Anbiya Rungokna, Surat Al-Anbiya Terjemah, Surat Al-Anbiya mp3, Surat Al-Anbiya pdf. Ayat 44–48. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers