Surah Al-Anbiya — Talata 46

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Nafḥah – isang maliit na bahagi o kaunting haplos.
• Yā waylanā – isang panawagan ng kapahamakan at pagkawasak sa sarili.

Interpretasyon ng Talata:

Kung sakaling dumating sa mga tagapagpabilis ng pagdududa at pagtanggi na ito — ang mga hindi sumasampalataya — ang kahit na kaunting haplos lamang ng parusa mula sa iyong Panginoon, O Muhammad, sa mundong ito bilang pagsubok o babala, tiyak na agad silang dadaing at sisigaw sa matinding takot at pagsisisi: "O kasawian namin! Tunay na kami ay naging mga mapaggawang ng kawalang-katarungan sa aming mga sarili." Aaminin nila ang kanilang kasalanan at kamalian — ang kanilang pagtatambal sa Allah at pagtanggi sa mga ipinahayag na mensahe — ngunit ang pag-aming ito sa oras ng kaparusahan ay hindi na makapagdudulot ng anumang pakinabang sa kanila, sapagkat dumating na ito nang huli.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang pagsisisi at pag-amin ng kasalanan sa oras ng kaparusahan ay hindi tinatanggap, kaya't kinakailangan ang agarang pagbabalik-loob sa Allah habang may panahon pa.
• Ang pagiging mapagpasensya ng Allah ay hindi nangangahulugang nakakalimot Siya; bagkus, ang Kanyang parusa ay tiyak na darating sa mga nagpapatuloy sa kamalian.
• Ang kawalang-katarungan sa sarili sa pamamagitan ng pagsamba sa iba maliban sa Allah ay siyang pinakamalaking kadahilanan ng kapahamakan sa kabilang buhay.
• Ang kaunting pagsubok sa mundong ito ay sapat na upang ipakita ang katotohanan ng babala ng Allah at ang kahinaan ng tao sa harap ng Kanyang kapangyarihan.