انبیاء · 46/112
ترجمو لکڻ — سوره انبیاء
وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ۝٤٦
Wa la`im massat hum nafhatum min `azaabi Rabbika la yaqoolunna yaawailanaaa innnaa kunnaa zaalimeen
📖 سنڌيءَ ۾
۽ جيڪڏھن تنھنجي پالڻھار جي عذاب مان ٿوروئي کين پھچي ته ضرور چون ته ھيء ارمان اسين ظالم ھواسون.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • نَفْحَةٌ: لفظي معنيٰ آهي ”هڪ جهوٽو“ يا ”هلڪو ڇُهاءُ“، يعني عذاب جو هڪ ننڍڙو حصو يا هلڪو اثر.
  • مَسَّتْهُمْ: کين ڇُهي ويو، کين لڳو.
  • يَا وَيْلَنَا: ”هاءِ اسان جي تباهي!“ هيءَ هڪ اهڙي سڏ آهي جيڪا مصيبت ۽ پشيمانيءَ جي وقت ڪئي ويندي آهي.
  • ظَالِمِينَ: ظلم ڪندڙ، يعني پاڻ تي ظلم ڪندڙ.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ کي تسلي ڏيندي ۽ انهن ماڻهن جي حالت بيان ڪندي، جيڪي عذاب لاءِ جلد بازي ڪري رهيا هئا، فرمائي ٿو ته: جيڪڏهن انهن تي تنهنجي رب جي عذاب جو هڪ هلڪو جهوٽو به پهچي وڃي، ته انهن جي سڄي وڏائي ۽ انڪار ختم ٿي ويندي، ۽ اهي پنهنجي حالت ڏسي رڙيون ڪندي چوندي: ”هاءِ اسان جي تباهي! بيشڪ اسان پاڻ تي ظلم ڪيو هو.“

يعني اهي ماڻهو دنيا ۾ عذاب جي اچڻ کي ناممڪن سمجهي رهيا هئا ۽ ان کي مذاق ۾ اڏائيندا هئا، پر جڏهن عذاب جو هڪ معمولي نشان به انهن تي ظاهر ٿيندو، ته سندن زبان مان اهي ئي لفظ نڪرندا جيڪي الله اڳ ۾ ئي ٻڌائي رهيو آهي. اهي پنهنجي شرڪ ۽ قرآن جي تکذيب کي تسليم ڪندي، پنهنجي نافرمانيءَ جو اعتراف ڪندا ۽ پنهنجي لاءِ هلاڪت ۽ نقصان جي دعا ڪندا.

هن آيت ۾ هڪ وڏو سبق آهي ته دنيا جي زندگي ۾ جيڪي ماڻهو الله جي نافرماني ۽ ان جي رسول جي مخالفت ڪن ٿا، اهي پنهنجي عملن جي نتيجي کان بي خبر آهن. جيئن ئي عذاب جو هلڪو اثر به ظاهر ٿئي ٿو، ته سندن سڀ دعوا ۽ انڪار ختم ٿي وڃي ٿو ۽ اهي پاڻ ئي پنهنجي ظلم جو اعتراف ڪن ٿا.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • عذاب جي حقيقت جو يقين: هيءَ آيت ٻڌائي ٿي ته الله جو عذاب حقيقي آهي، ۽ جڏهن اهو اچي ٿو ته ڪنهن جي وڏائي ۽ انڪار کي به ختم ڪري ڇڏي ٿو. ان ڪري انسان کي گهرجي ته عذاب کان اڳ ئي توبه ڪري ۽ الله ڏانهن رجوع ڪري.
  • ظلم جي سڃاڻپ: سڀ کان وڏو ظلم اهو آهي ته انسان پنهنجي خالق کي ڇڏي ٻين کي پوڄي ۽ ان جي رسول جي تعليمات کي رد ڪري. هيءَ آيت اسان کي سکڻ ٿي ڏئي ته شرڪ ۽ رسول جي مخالفت پاڻ تي ظلم آهي.
  • الله جي رحمت ۽ انصاف: الله تعاليٰ عذاب کان اڳ ۾ ئي خبردار ڪري ٿو ۽ انسان کي موقعو ڏئي ٿو ته هو پنهنجي عملن تي غور ڪري ۽ اصلاح ڪري. هيءَ آيت الله جي انصاف ۽ رحمت جو ثبوت آهي.
  • قرآن جي سچائي: جيڪي ڳالهيون قرآن مجيد ۾ ٻڌايون ويون آهن، اهي ضرور پوريون ٿينديون آهن. جيئن هن آيت ۾ الله ٻڌايو ته اهي ماڻهو عذاب جي هلڪي اثر تي به اهي ئي لفظ چوندي جيڪي قرآن ۾ بيان ٿيل آهن، ۽ اهو ئي ٿيو.
  • اسلام ڏانهن رغبت: هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته دنيا جي عارضي زندگي ۽ ان جي وڏائيءَ تي نه گھمڻ گهرجي، پر الله جي رحمت ۽ ان جي رسول جي تعليمات کي مضبوطيءَ سان پڪڙڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته ئيءَ ۾ ئي اصل ڪاميابي ۽ نجات آهي.


📜 آيت 44-48 — سوره انبیاء

44بَلْ مَتَّعْنَا هَٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ
بلڪ کين ۽ پيءُ ڏاڏن کي آسودو ڪيوسون تان جو سندن ڄمار ڊگھي ٿي، پوءِ نه ٿا ڏسن ڇا ته (ڪافرن جي) مُلڪ کي اُن جي چوڌاريون (مسلمانن جي غلبي سان) گھٽائيندا آھيون؟ پوءِ اُھي غالب ٿيندا ڇا؟
45قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
(اي پيغمبر کين) چؤ ته آءٌ اوھان کي وحي سان ئي ڊيڄاريندو آھيان، ۽ جڏھن (ماڻھو) ڊيڄاريا ويندا آھن تڏھن ٻوڙو (ڊيڄارڻ جو) سڏ نه ٻڌندو آھي.
46وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ
۽ جيڪڏھن تنھنجي پالڻھار جي عذاب مان ٿوروئي کين پھچي ته ضرور چون ته ھيء ارمان اسين ظالم ھواسون.
47وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ
۽ قيامت جي ڏينھن عدل جي ترازي رکندسون پوءِ ڪنھن جيءُ تي ڪجھ ظلم نه ڪبو، ۽ جيڪڏھن عمل اَھر جي داڻي جي تور ھوندو ته به اُن کي آڻينداسون، ۽ اسين حساب ڪندڙ بس آھيون.
48وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِّلْمُتَّقِينَ
۽ بيشڪ مُوسىٰ ۽ ھارون کي نبيريندڙ ڪتاب ۽ انھن پرھيزگارن لاءِ سوجھرو ۽ نصيحت ڏني سون.
انبیاءقرآن فهرست
112آيت
MeccanRevelation
46آيت

ترجمو — انبیاء 46

سوره انبیاء آيت 46 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جيڪڏھن تنھنجي پالڻھار جي عذاب مان ٿوروئي کين پھچي…

سوره آيت 46/112 — سوره انبیاء الأنبياء (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره انبیاء ٻڌو, سوره انبیاء ترجمو, سوره انبیاء mp3, سوره انبیاء pdf. آيت 44–48. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers