Сураи Аль-Анбия Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Рӯзи қиёмат тарозуҳои адлро омода мекунем ва ба ҳеҷ кас…

Аль-Анбия · 47/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ ۝٤٧

🔤 Transliteration

Wa nada`ul mawaazeenal qista li Yawmil Qiyaamati falaa tuzlamu nafsun shai`aa; wa in kaana misqaala habbatim min khardalin atainaa bihaa; wa kafaa binaa haasibeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Рӯзи қиёмат тарозуҳои адлро омода мекунем ва ба ҳеҷ кас ситам намешавад. Агар амале ба сангинии як хардал ҳам бошад, ба ҳисобаш меоварем, ки мо ҳисоб карданро басандаем!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الْمَوَازِينَ: ҷамъи «мизон» — тарозуҳо, воситаҳои ченкунии амалҳо.
الْقِسْط: адлу инсоф, яъне тарозуи одилона.
مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ: вазни як донаи хардал, ки хеле хурд аст — рамзи камтарин амал.
أَتَيْنَا بِهَا: онро ҳозир мекунем, меорем.
حَاسِبِينَ: ҳисобкунандагон, ҳисобгирандагон.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар рӯзи қиёмат тарозуҳои адлу инсофро барпо мекунад, то амалҳои бандагон бо он чен карда шаванд. Дар он рӯз ба ҳеҷ кас зулм намешавад — на аз ҳасаноташ кам карда мешавад ва на ба гуноҳаш илова мегардад. Ҳатто агар амали касе ба андозаи як донаи хурди хардал — хоҳ некӣ бошад, хоҳ бадӣ — бошад, Худованд онро ҳозир мекунад ва дар тарозуи амалҳо мегузорад. Ва кофист Худованд барои ҳисоб кардани амалҳои бандагон ва подош додани онҳо.

Фавоиде, ки аз ин оят бармеоянд ва одамро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд одили мутлақ аст ва дар рӯзи қиёмат ҳеҷ касро зулм намекунад.
Ҳатто амалҳои хеле хурд, ки одам онҳоро фаромӯш мекунад, дар пеши Худованд маҳфуз ва ҳисобшавандаанд — ин ба инсон эҳсоси масъулият ва умед мебахшад.
Ин оят моро ба некӯкорӣ ташвиқ мекунад, зеро ҳар як кори нек, ҳарчанд хурд бошад, беподош намемонад.
Инчунин моро аз бадӣ бозмедорад, зеро ҳатто бадтарин амали хурд ҳам дар ҳисоб хоҳад буд.
Ин оят дили инсонро ба адолати Худованд ором мебахшад ва ба Ӯ таваккул карданро меомӯзад.

📜 Оят 45-49 — Сураи Аль-Анбия

45قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ

Бигӯ: «Ман шуморо ба ваҳй бим медиҳам», вале каронро чун бим диҳанд, намешунаванд.

46وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ

Ва агар андаке аз азоби Парвардигорат ба онҳо бирасад, хоҳанд гуфт: «Вой бар мо, ки ситамкор будаем!»

47وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ

48وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِّلْمُتَّقِينَ

Ба Мӯсо ва Ҳорун китобе додем, ки ҳаққу ботилро аз якдигар ҷудо мекунад ва равшаниву панд аст барои парҳезгорон.

49الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ وَهُم مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ

Онон, ки аз Худои худ дар ниҳон метарсанд ва аз рӯзи қиёмат ҳаросноканд.

← Оят 46 📖 Аль-Анбия Оят 48 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

47Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 47

Сураи Аль-Анбия Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Рӯзи қиёмат тарозуҳои адлро омода мекунем ва ба ҳеҷ кас…

Сураи Оят 47/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 45–49. Ба Тоҷикӣ: Русский.