انبیاء سۈرىسى — ئايەت 47

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىدىكى ھەق-ھېسابنىڭ ئادىللىقىنى ۋە ھېچكىمگە زۇلۇم قىلىنمايدىغانلىقىنى بايان قىلىدۇ.

سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• الْمَوَازِينَ: تارازىلار، ئۆلچەملەر. بۇ يەردە ئەمەللەرنى ئۆلچەيدىغان ئادىل تارازا مەنىسىدە.
• الْقِسْطَ: ئادالەت، ھەققانىيەت. يەنى ئادىل، ھەقىقىي تارازىلار.
• مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ: قىچا دانىسىدەك ئەڭ كىچىك ئېغىرلىق. قىچا دانىسى ئىنتايىن كىچىك نەرسە بولۇپ، بۇ يەردە ئەڭ ئازغىنە ئەمەلنى كۆرسىتىدۇ.
• أَتَيْنَا بِهَا: ئۇنى كەلتۈردۇق، ھازىر قىلدۇق.
• حَاسِبِينَ: ھېسابلىغۇچىلار، ھېساب-كىتاب قىلغۇچىلار.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىدە ئىنسانلارنىڭ ئەمەللىرىنى ئۆلچەش ئۈچۈن ئادىل تارازىلارنى تىكلەيدۇ. بۇ تارازىلار پەقەت ھەقىقەتنى ۋە ئادالەتنى ئەكس ئەتتۈرىدۇ، ھېچقانداق ناھەقلىق بولمايدۇ. شۇ كۈندە ھېچبىر جان ئەمەلىنىڭ ئازغىنە كېمەيتىلىشى ياكى يامانلىقىنىڭ ئارتتۇرۇلۇشى بىلەن زۇلۇمغا ئۇچرىمايدۇ. ھەر بىر ئادەمنىڭ قىلغان ياخشىلىقى ۋە يامانلىقى ئادىللىق بىلەن ئۆلچىنىدۇ.

ھەتتا قىچا دانىسىدەك ئەڭ كىچىك ئېغىرلىقتىكى ئەمەل بولسىمۇ — مەيلى ياخشىلىق بولسۇن ياكى يامانلىق — ئاللاھ ئۇنى ھازىر قىلىپ، ھېسابقا كىرگۈزىدۇ. ھېچنەرسە ئۇنىڭدىن يوشۇرۇن قالمايدۇ ۋە بىكارغا كەتمەيدۇ. ئاللاھ تائالا بەندىلىرىنىڭ ئەمەللىرىنى ھېسابلىغۇچى ۋە ئۇلارغا ئەمەلىگە يارىشا جازا-مۇكاپات بەرگۈچى بولۇشى بىلەنلا يېتەرلىكتۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، قىيامەت كۈنى ھەقىقەتەن بار، ھەر بىر ئەمەلىمىز ئۈچۈن ھېساب بېرىمىز. شۇڭا ھاياتىمىزدا كىچىككىنە بولسىمۇ ياخشىلىق قىلىشتىن چەكلىنمەيلى، يامانلىقتىن ساقلىنىش ئۈچۈن تىرىشايلى. ئاللاھنىڭ ئادالەتلىك ھېسابىدىن قورقۇپ، ئەمەللىرىمىزنى ئىخلاس بىلەن قىلايلى. ئاللاھ بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ قورقۇنچىدىن ساقلىسۇن ۋە ئادىل تارازىسىدا ئەمەللىرىمىزنى ئېغىر كەلتۈرسۇن.