Surah Al-Anbiya — Talata 64

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• فَرَجَعُوا إِلَىٰ أَنفُسِهِمْ – Bumalik sila sa kanilang mga sarili, ibig sabihin, nag-isip sila nang malalim at pinagnilayan ang kanilang ginawa.
• الظَّالِمُونَ – Ang mga gumagawa ng kawalang-katarungan, ang mga lumalabag sa karapatan ng iba at sa kanilang sarili sa pamamagitan ng pagsamba sa mga diyus-diyosan.

Interpretasyon ng Talata:

Nang magsalita si Propeta Abraham (sumakanya nawa ang kapayapaan) laban sa mga diyus-diyosan ng kanyang mga kababayan at sinira ang mga ito, maliban sa pinakamalaki, upang patunayan ang kawalang-kabuluhan ng kanilang pagsamba, sila ay nagising mula sa kanilang pagkagulo. Bumalik sila sa kanilang mga sarili at nag-isip nang may malinaw na kaisipan. Napagtanto nila na ang mga diyus-diyosang ito ay hindi makapagsalita, hindi makasasama, at hindi makakatulong kahit sa kanilang sarili. Kaya't sinabi nila sa isa't isa: "Tunay na kayo ang mga mapaggawang ng kawalang-katarungan" — sapagkat kayo ay sumasamba sa mga bagay na walang kapangyarihan, at inilalagay ninyo ang mga ito sa katayuan ng Diyos na Siyang lumikha sa inyo at nagkakaloob sa inyo. Ito ay isang pag-amin mula sa kanila ng kanilang kamalian at ang kanilang pagiging mapaggawa ng kawalang-katarungan sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng pagsamba sa mga diyus-diyosan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagbabalik sa tamang pag-iisip at paggamit ng isipan ay isang malaking hakbang tungo sa pagtuklas ng katotohanan. Ang tao, kapag kanyang pinagnilayan ang kanyang mga paniniwala nang may katapatan, ay makikita ang kawalang-kabuluhan ng pagsamba sa anumang bagay maliban sa Diyos.
2. Ang pag-amin sa pagkakamali at pagkilala sa sariling kamalian ay tanda ng katapatan at kahandaan na tumanggap ng patnubay. Ito ang simula ng pagbabago tungo sa tamang landas.
3. Ang talatang ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagsamba sa Diyos lamang, ang tanging karapat-dapat sambahin, at ang pag-iwas sa anumang anyo ng pagsamba sa iba pa Niya.
4. Ang mga diyus-diyosan at anumang sinasamba maliban sa Diyos ay walang kapangyarihan — hindi makapagsalita, hindi makasasagot, at hindi makapagbibigay ng kapakinabangan o kapinsalaan. Ang tunay na kapangyarihan ay nasa Diyos lamang, kaya't dapat Siyang sambahin nang may katapatan at pagmamahal.