Surja El-Enbija — Ajet 96

Kuptimet e fjalëve:

• Jexhuxh dhe Mexhuxh: dy fise të mëdha nga pasardhësit e Jafethit, birit të Nuhut a.s., të cilët do të dalin në fund të kohës.
• Hadeb: vendi i lartë, kodra ose lartësia e tokës.
• Jensilun: dalin me shpejtësi dhe nxitojnë.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet i nderuar na tregon për një nga shenjat e mëdha të afrimit të Ditës së Gjykimit. Allahu i Lartësuar thotë se besimtarët nuk do të kthehen më në mashtrim dhe në largim nga e vërteta, derisa të hapet pengesa e Jexhuxh e Mexhuxh. Këta janë dy popuj të fuqishëm dhe të shumtë, të cilët Zulkarnejni i mbylli pas një muri të fortë hekuri, sepse ata bënin shkatërrime në tokë. Kur të vijë koha e caktuar nga Allahu, ky mur do të shembet dhe ata do të dalin nga çdo lartësi dhe kodër, duke u derdhur si rrëke uji, me shpejtësi të madhe në të gjitha anët e tokës. Ata do të përhapen kudo, duke shkaktuar trazira dhe kaos të madh në tokë. Kjo ngjarje e jashtëzakonshme është një shenjë e qartë se Dita e Kijametit është afruar dhe se premtimi i Allahut është i vërtetë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na kujton se çdo gjë në këtë univers është nën kontrollin e plotë të Allahut; Ai që i mbylli Jexhuxh e Mexhuxh pas murit, është i aftë t'i lëshojë ata kur të dojë, pa mundur askush t'i kundërvihet.
2. Na mëson se jeta në këtë botë është e përkohshme dhe se pas saj vjen Dita e Llogarisë; prandaj duhet të përgatitemi për të me vepra të mira dhe pendim të sinqertë.
3. Nxit te besimtari ndjenjën e vigjilencës dhe largimin nga mashtrimi me kënaqësitë e kësaj bote, sepse çdo moment mund të jetë dëshmitar i ndodhive të mëdha që paralajmërojnë fundin.
4. Tregon fuqinë e Allahut në ruajtjen e krijesave të Tij, siç ruajti njerëzimin nga ligësia e Jexhuxh e Mexhuxh për një kohë të gjatë, gjë që na bën të reflektojmë mbi mëshirën e Tij ndaj robërve të Tij.