Surja El-Enbija — Ajet 97

Kuptimet e fjalëve:

• الْوَعْدُ الْحَقُّ: Dita e Kiametit, e cila është premtimi i sigurt i Allahut.
• شَاخِصَةٌ: Të ngrira dhe të hapura pa u mbyllur (sytë), nga tmerri i madh.
• يَا وَيْلَنَا: Shprehje e hidhërimit dhe dëshpërimit; do të thotë: "O shkatërrimi ynë!"

Tefsiri i Ajetit:

Kur të hapet pengesa e Jexhuxh e Mexhuxh dhe ata të zbresin me shpejtësi nga lartësitë e tokës, atëherë Dita e Kiametit afrohet dhe duken tmerret e saj. Në atë moment, sytë e jobesimtarëve mbeten të hapura dhe të ngrira, pa mundur të mbyllen fare, për shkak të frikës së madhe që i kaplon. Ata thërrasin me keqardhje e dëshpërim: "Të mjerët ne! Sa të shkujdesur ishim në jetën e dynjasë, të hutuar nga ky ditë i madh dhe nga përgatitja për të!" Pastaj e pranojnë të vërtetën duke thënë: "Jo vetëm që ishim të pakujdesshëm, por ishim edhe zullumqarë ndaj vetes sonë, sepse e vendosëm adhurimin në vend të gabuar, duke adhuruar zota të rremë në vend të Allahut."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Rëndësia e përgatitjes për Ditën e Fundit: Ajeti na kujton se jeta e dynjasë është e shkurtër dhe se çdo njeri duhet të përgatitet për takimin me Allahun, duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga mëkatet.
2. Dënimi i jobesimtarëve është i sigurt: Ajeti tregon se jobesimtarët do të pendohen në momentin kur pendimi nuk u bën dobi, gjë që na mëson të mos e shtyjmë pendimin dhe t'i kthehemi Allahut para se të jetë vonë.
3. Zullumi më i madh është mosbesimi: Ajeti na bën të ditur se padrejtësia më e madhe që mund t'i bëjë njeriu vetes së tij është të largohet nga adhurimi i Allahut dhe t'i kushtojë adhurim dikujt tjetër, sepse kjo e çon në shkatërrim të përjetshëm.
4. Frika nga tmerret e Kiametit: Përshkrimi i gjendjes së jobesimtarëve në atë ditë na bën të mendojmë seriozisht për jetën tonë dhe të përpiqemi të jemi ndër ata që do të jenë të sigurt në atë ditë të madhe.