Suurah Al-Hajj — Aayad 13

Macnaha Erayada:

• Al-Mawlaa (المَوْلَى): Gargaare, ama maamule, ama sayid.
• Al-Ashiir (العَشِير): Saaxiib ama wehel la noolaada.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku hadlaysaa qofka gaalada ah ee caabuda sanamyada, kaas oo u yeedha oo caabuda wax aan waxba u tarayn. Kaasi waa qofka uu dhibkiisu ka dhow yahay nafigiisa (wixii uu ka faa'iidaysan lahaa). Sababtoo ah caabudidda sanamyadu waxay ku keentaa qofka dhibka adduunka iyo aakhiraba — dhibka adduunka waa in laga yaabo in lagu dilo ama la ciqaabo, dhibka aakhiraana waa cadaabka Naarta. Haddaba, sanamyadan uu caabudaa ma aha kuwo wax u taraya, waxayse u geystaan dhib iyo khasaare.

Markaa Eebe wuxuu yidhi: "Waa u xun yahay gargaaraha uu caabudayo, waana u xun yahay saaxiibka uu la noolaanayo." Tani waa dhaleeceyn iyo xumayn ku socota caabudidda sanamyada, iyadoo muujinaysa inay yihiin kuwo aan waxba tarayn oo dhibkoodu ka badan yahay nafigoodu.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Ka digtoonaanshaha caabudidda wax aan Eebe ahayn: Aayaddu waxay nagu digaysaa inaan ka fogaanno wax kasta oo aan Eebe ahayn oo aan caabudno, maxaa yeelay waxay noo keenaan dhib iyo khasaare, mana nafaayaan.
2. Xorriyadda iyo nolosha wanaagsan waxay ku jirtaa caabudidda Eebe oo keliya: Qofka Eebe kaliya caabuda wuxuu helayaa nolol nadiif ah, gargaar iyo nabadgalyo, halka qofka wax kale caabudaa uu ku nool yahay mushkilad iyo qalqal.
3. Eebe waa Gargaaraha iyo Saaxiibka ugu fiican: Aayaddu waxay nagu baraysaa in Eebe yahay kan ugu fiican in la caabudo, maxaa yeelay waa Gargaaraha iyo Saaxiibka runta ah, kaas oo nafaca iyo dhibka kuwa caabuda uu gacantiisa ku jiro.
4. Fikirka iyo caqliga waa lama huraan: Aayaddu waxay nagu boorrinaysaa inaan caqligayaga ku fikirno waxa aan caabudayno, oo aanan ku dayan caadooyin iyo dhaqan aan sal iyo raad lahayn.