Аль-Хаджж сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَظُنُّ – уйлау, фараз итү, шикләнү.
• يَنصُرَهُ – аңа ярдәм бирү, аны көчле итү.
• بِسَبَبٍ – җеп, бау яки сәбәп (монда: йорт түшәменә эленгән җеп мәгънәсендә).
• إِلَى السَّمَاءِ – күккә таба (монда: йортның түшәменә яки өске өлешенә).
• لْيَقْطَعْ – киссен, өзсен (монда: үзен буып үтерсен өчен).
• كَيْدُهُ – аның мәкерле эше, хәйләсе яки гамәле.
• مَا يَغِيظُ – ачыуландырган нәрсә, эчтәге ачу һәм нәфрәт.

Аять тәфсире:

Бу аять Аллаһ Үз пәйгамбәренә (Мөхәммәдкә) һичшиксез ярдәм итәчәген һәм аның динен җир йөзендә өстен кылачагын белдерә. Әгәр берәү моңа ышанмыйча, Аллаһның пәйгамбәргә дөньяда да, ахирәттә дә ярдәм бирми дип уйласа, аңа әйтелә: "Әгәр син чыннан да шулай дип уйлыйсың икән, йортыңның түшәменә җеп элеп, шул җеп белән муеныңны буып үзеңне үтер! Аннары кара: синең бу хәйләң һәм гамәлең синең эчеңдәге ачуыңны һәм нәфрәтеңне юкка чыгара алырмы?" Әлбәттә, юк! Үз-үзен үтерү аның ачуын басмас, киресенчә, ул үзе һәлак булыр. Бу — ачы тәнкыйть һәм зур кисәтү: Аллаһ пәйгамбәренә ярдәм итәчәк, дошманнарның ачуы һәм мәкерлеге бернигә дә ярамас. Аларның ярсуы үзләренә генә зыян китерер, ә Аллаһның вәгъдәсе үтәләчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһның вәгъдәсе хак — Ул Үз динен һәм пәйгамбәрен һәрвакыт яклый, моңа шикләнү — имансызлык билгесе.
2. Көфер һәм дошманлык юлы — үлемгә илтүче юл; ачыу һәм нәфрәт кешене һәлакәткә генә алып бара.
3. Мөэмин кеше Аллаһка тәвәккәл итә һәм аның ярдәменә ышана, ул — көчле һәм куркусыз.
4. Бу аять мөселманнарга сабырлык һәм ышаныч өйрәтә: авыр чакларда да Аллаһның ярдәме якын, дип өмет итәргә кирәк.