Surat Al-Mu'minun — Ayat 16

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• ثُمَّ (tsumma): banjur, sawisé iku.
• إِنَّكُمْ (innakum): satemené kowé kabèh.
• يَوْمَ الْقِيَامَةِ (yaumal qiyāmah): dina kiyamat, dina tanginé manungsa saka kubur.
• تُبْعَثُونَ (tub'atsūn): kowé bakal ditangèkaké, diuripaké manèh.

1. Tafsiré ayat:

Sawisé mati lan donya wis rampung, kowé kabèh bakal ditangèkaké manèh saka kubur ing dina kiyamat. Ing dina iku kowé bakal diuripaké manèh kanthi sakabèhé, ora ana sing kari, supaya padha nampa pitungan lan piwales saka kabèh panggawe sing wis dilakoni nalika urip ing donya. Sing apik bakal nampa ganjaran, sing ala bakal nampa ukuman. Dina iku dudu dina sing bisa digawé guyon utawa dilalèkaké, nanging dina sing mesthi kelakon lan saben wong bakal ngadhepi asil saka lakuné dhéwé-dhéwé.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké yèn urip ing donya iki ora langgeng, ana kelanjutané yaiku dina kiyamat sing mesthi teka.
• Nggawé ati luwih ati-ati lan semangat nglakoni kabecikan, amarga saben panggawe bakal diitung lan dibales.
• Nuwuhaké rasa optimis lan kepéngin mlebu Islam luwih jero, amarga agama iki mulang babagan tanggung jawab lan keadilan sing sampurna.
• Ngajak wong supaya ora mung mikir urip ing donya waé, nanging uga nyiapake bekal kanggo akherat kanthi iman lan amal shalih.
• Mènèhi pangarep-arep yèn ora ana sing dilalèkaké déning Allah, mula sapa waé sing temen ngabdi marang Allah bakal éntuk kabagjan sing langgeng.