Surat Al-Mu'minun — Ayat 43

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• مَا تَسْبِقُ (mā tasbiqu): ora bisa ndhisiki utawa nyepetake.
• أُمَّةٍ (ummatin): golongan utawa bangsa.
• أَجَلَهَا (ajalahā): wektu sing wis ditemtokake kanggo dheweke.
• وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ (wa mā yasta'khirūn): lan ora bisa nyuwun supaya wektu iku mundur utawa telat.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake yen saben umat utawa bangsa sing wis ditemtokake wektu karusakane, ora bakal bisa nyepetake tekane wektu iku sanajan mung sedhela, lan ora bisa uga nyuwun supaya wektu iku diundur. Kabeh wis katulis lan ditemtokake dening Allah, ora ana sing bisa ngowahi. Sanajan umat iku duwe kekuwatan, kasugihan, utawa cara apa wae, ora bakal bisa lolos saka ketetapan Allah. Iki minangka piwulang yen kabeh kedadeyan ing jagad iki wis ana ing karsane Allah, lan ora ana siji-sijia makhluk sing bisa nglawan utawa ngatur maneh wektu sing wis ditemtokake.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen kabeh urusan ana ing tangane Allah, mula ora perlu sombong karo kekuwatan utawa kepinteran sing diduweni.
• Nambah keyakinan yen janji lan ancaman Allah iku mesthi kelakon, mula kudu tansah siyap lan ora nglalekake dhawuhe.
• Nggugah ati supaya luwih percaya marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh sing diterangake ing kono mesthi bener lan ora ana sing bisa mbantah.
• Ngajak manungsa supaya ora nyepelekake wektu, amarga saben uwong lan saben umat wis ana wektune dhewe-dhewe sing ora bisa diowahi.
• Nuwanake rasa syukur lan pasrah marang Allah, amarga mung Panjenengane sing ngatur kabeh kanthi adil lan wicaksana.