சூரா அல்-முஃமினூன் — வசனம் 43

சொற்பொருள்:

• தஸ்பிகு (تَسْبِقُ): முந்திச் செல்லுதல், முன்னதாக வருதல்.
• அஜலஹா (أَجَلَهَا): அதன் (குறிப்பிட்ட) தவணைக் காலம், நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம்.
• யஸ்தஃகிரூன் (يَسْتَأْخِرُونَ): பிந்திச் செல்லுதல், தாமதப்படுத்தப்படுதல்.

விளக்கம்:

எந்த ஒரு சமுதாயமும் தனக்கென நிர்ணயிக்கப்பட்ட தவணைக் காலத்தை விட முன்னதாக அழிவை அடைவதில்லை; அதேபோல், அந்தக் காலம் வந்துவிட்டால் அதைத் தாமதப்படுத்தவும் முடியாது. இந்த வசனம், முந்தைய வசனங்களில் கூறப்பட்ட பொய்யாக்கும் சமுதாயங்களைப் பற்றிய எச்சரிக்கையைத் தொடர்கிறது. அல்லாஹ் தன் வேதனையைக் கொண்டுவருவதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தை நிர்ணயித்துள்ளான். அந்தக் காலம் வரும்போது, எந்த சக்தியும் அதை முன்னோக்கி நகர்த்தவோ, பின்னோக்கி தள்ளவோ முடியாது. இது அல்லாஹ்வின் விதியின் உறுதித்தன்மையையும், அவனது தீர்ப்பின் இறுதித் தன்மையையும் விளக்குகிறது. எனவே, இறைவனின் வேதனை வருவதற்கு முன் மனந்திரும்பி நல்லறம் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

பயன்கள்:

• அல்லாஹ்வின் விதி மாற்றமில்லாதது; அவன் நிர்ணயித்த காலம் நிச்சயமாக வந்தே தீரும். இது மனிதனுக்கு இறைவனின் சக்தியை உணர்த்துகிறது.
• ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் வாழ்நாள் மற்றும் செயல்களுக்கு ஒரு தவணை உண்டு என்பதை உணர்ந்து, அதை நல்ல விஷயங்களில் செலவிட ஊக்குவிக்கிறது.
• இறைவனின் தண்டனையைப் பற்றிய பயமும், அவனது கருணையை நோக்கிய நம்பிக்கையும் மனிதனை நல்லறத்திற்கு இட்டுச் செல்கின்றன.
• இந்த வசனம், மரணம் மற்றும் மறுமை நாள் குறித்த நினைவூட்டலாக உள்ளது; இது மனிதனை அழிவுகரமான செயல்களிலிருந்து விலக்கி, நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வைக்கிறது.