Surja El-Mu'minun — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• Firaun: sundimtari i Egjiptit në atë kohë.
• Mele'ih: paria dhe udhëheqësit e tij nga fisnikëria dhe të mëdhenjtë e popullit.
• Fastekberu: u treguan mendjemëdhenj dhe refuzuan me arrogancë besimin.
• Alin: ata që shtypnin dhe i mbanin njerëzit nën kontroll me dhunë dhe padrejtësi, duke u ngritur mbi ta me krenari.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se pasi ia dërgoi Musait dhe Harunit mrekullitë e Tij të qarta – si shkopin, dorën e ndritshme dhe shenjat e tjera – Ai i dërgoi ata te Firauni dhe paria e tij. Por ata, në vend që t'i përgjigjeshin thirrjes së tyre me bindje dhe përulësi, u treguan mendjemëdhenj dhe refuzuan me arrogancë ta pranonin të vërtetën. Ata ishin njerëz që e kishin zakon t'i shtypnin njerëzit dhe të ngriheshin mbi ta me dhunë e padrejtësi, duke u ndier superiorë ndaj të tjerëve. Kjo arrogancë dhe mendjemadhësi i pengoi ata të pranonin mesazhin hyjnor, sepse zemrat e tyre ishin të mbushura me krenari dhe neveri ndaj së vërtetës.

Përfitimet nga ajeti:

1. Arroganca dhe mendjemadhësia janë pengesa më të mëdha për pranimin e së vërtetës, sepse ato i mbyllin zemrat ndaj udhëzimit hyjnor.
2. Fuqia dhe pozita nuk duhet t'i bëjnë njerëzit të harrojnë Zotin e tyre; përkundrazi, ato janë sprovë dhe përgjegjësi.
3. Thirrja drejt së vërtetës duhet të bëhet me durim dhe urtësi, edhe kur përballesh me armiqësi dhe kundërshtim, ashtu siç bënë Musai dhe Haruni.
4. Ky ajet na mëson se shtypja dhe padrejtësia ndaj njerëzve janë ndër veset më të urryera te Allahu, dhe se çdo njeri që ngrihet mbi të tjerët me dhunë do të përballet me llogari të ashpër.
5. Islami na fton të jemi të përulur dhe të thjeshtë, sepse përulësia ndaj Allahut është çelësi i suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.