Muminun surəsi — Ayə 46

Kəlmələrin mənaları:

• Mələ — Fir'onun əyanları, zadəganları və başçıları.
• Fəstəkbəru — Təkəbbürlük etdilər, imandan üz çevirdilər.
• Alin — Yüksək, mütəkkəbbir, insanlara zülm edən, onları sıxışdıran.

Təfsir:

Allah-təala Musanı və qardaşı Harunu doqquz açıq-aydın möcüzə ilə — əsanın əjdaha olması, əl nuru, çəyirtkə, bit, qurbağa, qan, tufan, qıtlıq illəri və məhsulların azalması ilə — Fir'onun və onun əyanlarının yanına göndərdi. Bu möcüzələr qəlbləri ram edən, haqqı sübut edən dəlillər idi. Lakin Fir'on və onun ətrafındakılar təkəbbür göstərib iman gətirmədilər. Onlar özlərini üstün tutan, insanlara zülm edən, onlara yuxarıdan aşağı baxan bir toplum idilər.

Bu ayə bizə öyrədir ki, təkəbbür və özünü böyük görmək haqqı qəbul etməyə mane olan ən böyük səddlərdəndir. İnsan nə qədər yüksək mövqedə olsa da, haqqa boyun əymək onun üçün zillət deyil, əksinə, ucalıqdır. Fir'onun aqibəti isə bütün bəşəriyyət üçün ibrətdir — təkəbbürlü olanlar nə qədər güclü olsalar da, Allahın qüdrəti qarşısında acizdirlər. Gəlin biz də öz nəfsimizi təmizləyək, təkəbbürdən uzaq olaq və haqqı eşitdiyimiz anda onu qəbul edək. Çünki imanın ən gözəl əlaməti — həqiqətə boyun əymək və Allahın rəsullarına itaət etməkdir. Bu, bizi dünyada əziz, axirətdə isə Cənnətə layiq edər.