Аль-Муминун сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• فِرْعَوْنَ – Перғауын, Мысырдың патшасы, өзін құдаймын деп жариялаған залым билеуші.
• مَلَئِهِ – оның айналасындағы ақсүйектері, ықпалды адамдары, басшы топтары.
• فَاسْتَكْبَرُوا – олар тәкаппарлық танытты, иман келтіруден бас тартып, менменсіп кетті.
• عَالِينَ – өзгелерге зорлық-зомбылықпен үстемдік етушілер, биіктен көрінушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Мұса мен оның ағасы Һарұнды (оған сәлем болсын) айқын әрі күшті мұғжизаларымен Перғауынға және оның айналасындағы ақсүйектеріне жіберді. Бұл белгілер ақиқаттың дәлелі ретінде жүректерді бағындыратын, әрі қарсы шыққандарға үзілді-кесілді дәлел болатын айғақтар еді. Алайда Перғауын мен оның басшылары шындыққа мойынсұнбай, тәкаппарлық танытып, иман келтіруден бас тартты. Олар халыққа зорлық-зомбылық жасап, өздерін биік ұстап, өзгелерді қорлап, қанаушы ел болды. Осындай паңдық пен әділетсіздік олардың иманнан бас тартуының басты себебіне айналды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала пайғамбарларын айқын дәлелдермен жібереді; ақиқат әрдайым айғақсыз емес, керісінше анық белгілермен келеді.
• Тәкаппарлық пен менмендік адамды иманнан айыратын ауыр кесел. Перғауын мен оның ақсүйектері осы дертке шалдыққандықтан, шындықты көре тұра мойынсұнбады.
• Билік пен ықпал адамды әділетсіздікке, өзгелерге үстемдік етуге итермелеуі мүмкін; бірақ бұл – Алланың алдында үлкен жауапкершілік.
• Ислам – әділеттілік пен кішіпейілділік діні. Ол адамды өзгелерге зорлық жасаудан, паңдықтан сақтандырады және шындыққа мойынсұнуға шақырады.
• Құрандағы бұл оқиға – тарихтан алынған ғибрат: кімде-кім тәкаппарлық танытып, Алланың белгілеріне қарсы шықса, оның соңы қасіретке ұласады. Ал кім кішіпейілділікпен иман келтірсе, ол мәңгілік сарайға ие болады.