سوره مؤمنون — آیه 46

معانی کلمات:

• مَلَإِهِ: اشراف و بزرگان قوم او.
• عالین: متکبران و ستمگرانی که بر مردم برتری میجستند و آنان را خوار میشمردند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال موسی و هارون علیهماالسلام را با نشانههای روشن و معجزات آشکار، به سوی فرعون و اشراف و بزرگان قومش فرستاد؛ اما آنان در برابر دعوت حق، تکبر ورزیدند و از پذیرش ایمان سر باز زدند. آنان قومی بودند که بر مردم برتری میجستند و با ظلم و ستم، دیگران را زیر سلطه خود داشتند و خود را برتر از آن میدانستند که به پیامبری از بنیاسرائیل ایمان بیاورند. این تکبر و برتریجویی، آنان را از پذیرش حق بازداشت و سرانجام به عذاب الهی دچار ساخت.

فواید و درسهای آیه:

• تکبر و برتریجویی از بزرگترین موانع پذیرش حق است؛ انسانی که خود را برتر میبیند، هرگز تسلیم حقیقت نمیشود.
• دعوت انبیا علیهمالسلام ابتدا متوجه رهبران و اشراف جامعه است، زیرا هدایت آنان سبب هدایت بسیاری از مردم میشود.
• ظلم و ستم بر مردم، سرانجامی جز خواری و نابودی در پی ندارد و خداوند با مستکبران ستمگر مقابله میکند.
• ایمان واقعی نیازمند فروتنی و تسلیم در برابر حق است، نه تکبر و برتریجویی بر خلق خدا.