Surja El-Mu'minun — Ajet 68

Kuptimet e fjalëve:

• يَدَّبَّرُوا – të mendojnë thellë, të reflektojnë me vëmendje.
• الْقَوْلَ – fjala, këtu nënkuptohet Kur’ani Famëlartë.
• أَمْ – a mos (pyetje retorike që nënkupton qortim).
• جَاءَهُم – u erdhi atyre.
• آبَاءَهُمُ الْأَوَّلِينَ – paraardhësit e tyre të lashtë.

Tefsiri i Ajetit:

A nuk menduan idhujtarët mekanas thellë në Kur’an, duke reflektuar mbi kuptimet dhe mrekullitë e tij, që të dallonin të vërtetën nga e kota dhe të besonin në të? Apo pengesa e tyre për besim ishte se atyre u erdhi një i dërguar dhe një libër i tillë që nuk u kishte ardhur paraardhësve të tyre të lashtë, dhe për këtë arsye e mohuan dhe u larguan prej tij? Kjo është një qortim ndaj tyre, sepse arsyeja e vërtetë e refuzimit të tyre nuk ishte mungesa e qartësisë së argumentit, por habia dhe arroganca se atyre u erdhi diçka që nuk u kishte ardhur të parëve të tyre. Ata nuk e kuptuan se çdo populli i vjen i dërguari i tij, dhe se risia e thirrjes nuk është arsye për mohim, por përkundrazi, është dëshmi e mëshirës së Allahut ndaj robërve të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitja për të menduar dhe reflektuar në Kur’an, sepse mendimi i thellë në kuptimet e tij është rruga që të çon te besimi i vërtetë dhe bindja e plotë.
2. Kur’ani është argument i qartë dhe i mjaftueshëm për çdo njeri që kërkon të vërtetën me sinqeritet, pavarësisht kohës dhe vendit.
3. Qortimi i atyre që refuzojnë të vërtetën jo për shkak të mungesës së argumentit, por për shkak të zakonit dhe imitimit të verbër të të parëve – kjo tregon se imitimi i verbër është pengesë e madhe për besim.
4. Mëshira e Allahut ndaj njerëzimit, sepse Ai dërgoi të dërguar dhe libra për t’i nxjerrë njerëzit nga errësira në dritë, dhe kjo është një dhuratë e madhe që kërkon falënderim dhe pranim.
5. Thirrja islame është thirrje universale për të gjithë njerëzit, dhe çdo brez duhet ta pranojë atë me mendje të hapur, pa u lidhur me traditat që bien ndesh me të vërtetën.