Surja En-Nur — Ajet 14

Kuptimi i fjalëve:

• Efadtum (أَفَضْتُمْ): u zhytët, u futët thellë, folët e përhapët.
• Lemesse (لَمَسَّكُمْ): do t'ju kapte, do t'ju prekte.
• Adhabun adhim (عَذَابٌ عَظِيمٌ): dënim i madh e i rëndë.

Tefsiri i ajetit:

Sikur të mos ishte mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush, o besimtarë, në këtë botë dhe në botën tjetër, duke mos nxituar me dënimin për atë që bëtë, dhe duke pranuar pendimin e atij që u pendua prej jush, do t'ju kapte menjëherë një dënim i madh për shkak të asaj që thashët dhe përhapët nga shpifja e rëndë kundër nderit të nënës së besimtarëve, Aishe-s (radijallahu anha). Por Allahu, me faljen dhe mëshirën e Tij, nuk ua shpejtoi dënimin, dhe ua hapi derën e pendimit, që të ktheheni tek Ai dhe të pastroni zemrat tuaja nga kjo e keqe e madhe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij është e madhe, sepse Ai nuk nxiton me dënimin, por u jep kohë për t'u penduar dhe kthyer tek Ai.
2. Ky ajet tregon madhështinë e nderit të besimtarëve dhe ashpërsinë e dënimit për ata që shpifin kundër tyre, veçanërisht kundër grave të pastra e të ndershme.
3. Pendimi është derë e hapur nga Allahu për çdo rob që gabon, dhe Ai e pranon atë me mëshirën e Tij të pakufishme.
4. Nxiton në pendim dhe largim nga fjalët e kota e shpifjet, sepse pasojat e tyre janë të rënda në këtë botë dhe në botën tjetër.
5. Ky ajet na mëson se Allahu i do robërit e Tij dhe dëshiron pastrimin e tyre nga mëkatet, prandaj Ai i paralajmëron dhe i udhëzon drejt rrugës së drejtë.