Surja En-Nur — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• تَلَقَّوْنَهُ – e merrni atë (fjalën) nga njëri-tjetri, duke e përcjellë gojë më gojë.
• بِأَلْسِنَتِكُمْ – me gjuhët tuaja.
• هَيِّنًا – të lehtë, të vogël në peshë.
• عَظِيمٌ – i madh (në peshën e mëkatit te Allahu).

Tefsiri i ajeteve:

Kur ju, o besimtarë, e merrnit atë shpifje të madhe (për Aishen, nënën e besimtarëve – Allahu qoftë i kënaqur me të) dhe e përcillnit atë nga goja në gojë, duke thënë me gjuhët tuaja atë për të cilën nuk kishit asnjë dije të saktë – sepse ishte fjalë e kotë dhe e pavërtetë – dhe mendonit se ajo është gjë e lehtë dhe e parëndësishme, ndërsa ajo te Allahu është shumë e madhe dhe mëkat i rëndë. Në këtë ajet ka një qortim të fortë dhe paralajmërim të ashpër kundër përhapjes së thashethemeve dhe fjalëve të pavërteta, sepse njeriu që flet pa dije dhe përhap të këqija, edhe nëse mendon se është gjë e vogël, te Allahu ajo është shumë e madhe, sidomos kur prek nderin dhe nderin e njerëzve të ndershëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ndalimi i rreptë i përhapjes së fjalëve të pavërteta dhe thashethemeve, edhe nëse duken të lehta në sy të njerëzve.
2. Mësimi se çdo fjalë që njeriu e thotë pa dije dhe pa verifikim është mëkat te Allahu, sado e vogël të duket.
3. Theksimi se pesha e mëkateve te Allahu nuk matet me mendimin e njerëzve, por me masën e Tij hyjnore – prandaj duhet të kemi kujdes nga gjuhët tona.
4. Nxitja për t’u larguar nga përhapja e fjalëve që cenojnë nderin dhe dinjitetin e njerëzve, sepse kjo është nga mëkatet e mëdha.
5. Kjo ajet na mëson se besimtari duhet të jetë i kujdesshëm dhe i matur në fjalë, dhe se Islami e do pastërtinë e gjuhës dhe ruajtjen e nderit të njerëzve.