Surja En-Nur — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• لِيَجْزِيَهُمُ: Që t’i shpërblejë ata.
• أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا: Shpërblimin më të mirë për atë që kanë punuar (d.m.th. t’ua pranojë veprat e mira dhe t’i shpërblejë për to).
• مِن فَضْلِهِ: Nga dhuntia dhe mëshira e Tij (shtesë mbi shpërblimin që e meritojnë).
• بِغَيْرِ حِسَابٍ: Pa masë, pa numër dhe pa kufi.

Tefsiri i Ajetit:

Këta besimtarë që përmenden në ajetet e mëparshme, që lavdërojnë Allahun në mëngjes dhe në mbrëmje, që frikësohen nga zemërimi i Tij dhe që falen me përkushtim, e bëjnë këtë me qëllim që Allahu t’i shpërblejë me shpërblimin më të mirë për veprat e tyre të mira. Ai nuk ua humb asnjë vepër të mirë, por ua pranon atë dhe u jep shpërblimin më të bukur për të. Pastaj, nga dhuntia dhe mëshira e Tij e pakufishme, Ai u shton atyre edhe më shumë se sa e meritojnë, duke ua shumëfishuar shpërblimin dhe duke u dhënë atë që as e kanë ëndërruar. Allahu është Ai që i jep furnizim dhe shpërblim kujt të dojë, pa masë e pa kufi, sepse pasuria dhe dhuntia e Tij janë të pakufishme dhe nuk kanë të sosur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i pranon veprat e mira të robërve të Tij dhe i shpërblen ata me shpërblimin më të mirë, edhe nëse vepra e tyre është e vogël.
2. Dhuntia e Allahut është e madhe; Ai u jep robërve të Tij më shumë se sa e meritojnë, duke treguar bujarinë dhe mëshirën e Tij.
3. Ky ajet na nxit që të mos i masim veprat tona vetëm me mundin tonë, por të shpresojmë në dhuntinë e Allahut që i tejkalon të gjitha pritshmëritë.
4. Të jemi të bindur se furnizimi dhe shpërblimi i Allahut nuk janë të kufizuar nga logjika njerëzore; Ai jep pa masë për kë të dojë, gjë që na mbush zemrat me shpresë dhe dashuri ndaj Tij.
5. Ajeti na mëson se adhurimi dhe veprat e mira duhet të bëhen me sinqeritet dhe me qëllim që të fitojmë kënaqësinë e Allahut, jo për sy e faqe të njerëzve.