Σούρα Αν-Νουρ — Στίχος 38

(Αυτό το Φως) είναι σε οίκους (τζαμιά) που ο Αλλάχ έχει διατάξει να χτιστούν, και να εξυμνείται το Όνομά Του μέσα τους. Τον δοξάζουν (στις προσευχές) μέσα τους (στα τζαμιά) πρωί και βράδυ,

άνδρες που δεν τους απασχολεί κανένα εμπόριο ή καμία αγοραπωλησία από το να εξυμνούν τον Αλλάχ, να τελούν την προσευχή, ή να παρέχουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη). Φοβούνται από μία Ημέρα, κατά την οποία θα στραφούν επανειλημμένα οι καρδιές (μεταξύ της ελπίδας να σωθούν και του φόβου για την τιμωρία), και τα μάτια (κοιτάζοντας προς ποιον προορισμό θα πάνε).

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, οι πράξεις τους είναι σαν αντικατοπτρισμός σε μια πεδιάδα, που τον νομίζει ένας διψασμένος ως νερό, μέχρις ότου να τον φτάσει, και να βρει ότι είναι τίποτα. (Έτσι ο άπιστος όταν φτάσει στο θάνατο, βρίσκει ότι οι πράξεις του είναι μάταιες), και θα βρει τον Αλλάχ εκεί (στη Μέλλουσα Ζωή), και θα του δώσει (ο Αλλάχ) την τιμωρία του πλήρως. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο να καλεί (τους δούλους Του) για λογοδότηση (και στο να τους τιμωρήσει ή να τους ανταμείψει για τις πράξεις τους).

Ή (οι πράξεις των άπιστων) είναι σαν τα βαθιά σκοτάδια στο βυθό μίας βαθιάς θάλασσας, ο οποίος (βυθός) έχει σκεπαστεί με κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν και άλλα κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν (πυκνά και σκοτεινά) σύννεφα (που εμποδίζουν το φως των αστεριών). Βαθιά σκοτάδια, το ένα πάνω στο άλλο, που αν έβγαζε κανείς το χέρι του, σχεδόν δε θα το έβλεπε [και έτσι είναι ο άπιστος που έπεσε στα σκοτάδια της άγνοιας, της αμφιβολίας και της ισχυρογνωμοσύνης]. Σε όποιον δε δίνει ο Αλλάχ φως (καθοδήγηση και γνώση για το Βιβλίο Του), δε θα έχει φως!