سورت نور — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• مُلْكُ: بادشاهي، واکمني، مالکيت.
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: آسمانونه او ځمکه (ټول کائنات).
• الْمَصِيرُ: بېرته ورتګ، د رجوع ځای، د حساب ورځ ته بېرته تلل.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ یوازې او یوازې د ټولو آسمانونو او ځمکې څښتن او مالک دی. د آسمانونو او ځمکې پاچاهي، د هغوی تقدیر، د هغوی تدبیر او د هغوی د حالاتو بدلول – ټول د الله تعالیٰ په لاس کې دي. هغه څنګه چې وغواړي، د کائناتو چارې پرمخ بیايي. له دې نړۍ وروسته، د ټولو مخلوقاتو بېرته ورتګ هم همدې الله تعالیٰ ته دی. د قیامت په ورځ به ټول خلک، پېریان، فرښتې او ټول مخلوقات د حساب او سزا لپاره د الله تعالیٰ په وړاندې حاضر شي. نو ځکه له دې آیت څخه دا معلومېږي چې الله تعالیٰ نه یوازې د دې نړۍ مالک او واکمن دی، بلکې د آخرت هم یوازینی مالک او واکمن دی، او ټول چارې به په پای کې هغه ته سپارل کېږي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د دې نړۍ ټول واک او اختیار د الله تعالیٰ په لاس کې دی، نو ځکه موږ باید له هغه پرته له هیچا نه ووېرېږو او له هغه پرته د هیچا نه هیله ونه لرو.
• کله چې پوهېږو چې زموږ بېرته ورتګ الله تعالیٰ ته دی، نو دا زموږ په زړونو کې د حساب ورځې وېره پیدا کوي او موږ د نیکیو او ښو کارونو ته هڅوي.
• دا آیت موږ ته د توحید بشپړ درس راکوي – چې مالکیت، واکمني او د رجوع ځای – ټول یوازې د الله تعالیٰ دي، نو ځکه موږ باید خپل عبادت او اطاعت هم یوازې هغه ته وړاندې کړو.
• دا آیت د مومن لپاره ستره تسلیت ده؛ ځکه چې کله انسان پوهېږي چې د ټولو چارو واکمن الله دی او هغه عادل او مهربان دی، نو په سختو وختونو کې د هغه پر مهربانۍ او عدل باور کوي او زړه یې ډاډه وي.