Suurah An-Nuur — Aayad 42

Macnaha Erayada:

• Mulk: Xukun, maamul, iyo hanasho dhammaystiran.
• Al-Masiir: Noqosho iyo soo celin (maalinta Qiyaamaha).

Tafsiirka:

Eebaa iska leh xukunkii iyo maamulkii samawadka iyo dhulka oo dhan. Isagaa uun hanta, isagaa wax ku tasarrufa, isagaa wax ku maamula sida uu doono, waxbana kaga maqan ma aha. Xukunka iyo amarka waa isaga uun, lamana wadaago cidna. Hadday tahay abuurista, hadday tahay nolosha, hadday tahay geerida, iyo hadday tahay soo noolaynta, dhamaantood waxay ku jiraan doonistiisa iyo yididiilkiisa.

Markaas, dib u noqoshada iyo soo celinta dhamaantood waxay uun u tahay Eebe, maalinta Qiyaamaha. Dadku waxay u soo noqon doonaan isaga oo kaliya, si uu u xisaabiyo camalkooda, uu uga abaalmariyo wanaagga wanaag, sharkana shar. Ma jiro meel laga cararo, ma jirana wax laga magan galo, ilaa Eebe oo kaliya.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Waynaanta Eebe iyo xukunkiisa: Aayaddan waxay na baraysaa in Eebe yahay mulkiilaha dhammaan waxa jira, taasoo ku abuurta qalbiga cibaado iyo khushuuc, isla markaana ka ilaalisay in aan ku tiirsanno wax Eebe ka soo hadhay.
2. Xusuusinta Maalinta Qiyaamaha: In aan ogaanno in dib u noqoshada uun Eebe tahay, waxay nagu dhiirigelisaa in aan u diyaar garo aakhiro, oo aan ku shaqayno waxa Eebe ka raalli noqon.
3. Nasiimo iyo rajo: Marka aan ogaanno in xukunka dhammaantood Eebe uun iska leeyahay, waxay nagu siinaysaa xasillooni iyo nasiimo, waxayna naga ilaalisaa cabsida dadka iyo welwelka nolosha.
4. Mas'uuliyadda shaqada: Hadday tahay in aan Eebe u soo noqonayno, waa in aan ku shaqaynaa wanaag, oon u camal falnaa sidii anagoo Eebe na arkaya, maxaa yeelay isagaa xisaabin doona.
5. Tawxiidka iyo kaliyaynta Eebe: Aayaddan waxay xoojisaa tawxiidka, waxayna naga ilaalisaa shirk, maxaa yeelay wax kasta Eebaa iska leh, isagaana loo noqonayaa.