Suurah Al-Furqaan — Aayad 63

Macnaha Erayada:

• هَوْنًا (Hawnan): Waxay macnaheedu tahay si xasilloon, deggan, oo is-hoosaysiin leh, iyagoo aan kibirsanayn.
• الْجَاهِلُونَ (Jaahiliinta): Waxaa loola jeedaa kuwa aan caqliga lahayn ee ku hadla hadal xun ama dhaqma si qallafsan.
• سَلَامًا (Salaaman): Waxay macnaheedu tahay hadal nabadgalyo ah, oo ka hufan dhibka iyo xumaanta, iyagoo ku yidhaahda hadal wanaagsan oo nabad ah.

Tafsiirka Aayadda:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku sifeeyaa addoomadiisa suubban (kuwa uu ku raalli yahay) inay yihiin kuwa ku socda dhulka si xasilloon oo is-hoosaysiin leh, iyagoon la kibirin dadka, mana aha kuwa ku socda dhulka si kibir iyo isla-weyni ah. Marka ay la kulmaan dad jaahiliin ah oo iyaga la hadla hadal xun ama ku caaya, iyagu kama aabba-tugtaan hadalka xun, balse waxay kula hadlaan hadal wanaagsan oo nabad ah, iyagoo ka fog inay ku celiyaan xumaan xumaan. Tani waa astaanta mu'miniinta dhabta ah: xasillooni, is-hoosaysiin, iyo u dulqaadashada dadka jaahiliinta ah, iyagoo ka jawaabaya wanaagga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Xasilloonida iyo is-hoosaysiinta waa astaamaha mu'minka dhabta ah, isagoo ku socda dhulka si deggan oo aan kibirsanayn, taasoo keenta in dadku isku kalsoonaadaan oo noloshu nabad gasho.
2. Dulqaadka iyo cafiska ee laga jawaabo xumaanta waa sifo lagu garto dadka wanaagsan, waxayna keentaa in colaaduhu istaagaan oo nabaddu faafto.
3. Quraanku wuxuu ina barayaa sida loo dhaqmo ee ma aha oo kaliya cibaado, balse wuxuu ina barayaa anshaxa wanaagsan ee nolosha dadka dhexdeeda, taasoo muujinaysa dhammaystirnaanta Islaamka.
4. Ka jawaabista xumaanta wanaagga waxay dadka u soo jiidataa Islaamka, waxayna ka dhigtaa muslimka qof la jecel yahay oo lagu tayo ka fiican yahay.