Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 65

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әсриф: читләштер, ерак ит, кире кайтар.
• гарам: даими, аерылгысыз, һәрвакыт иярчен булган әҗәп (җәза), яки «гарим» (бурычлы) сүзеннән алынган — бурыч кебек аерылгысыз нәрсә.

Аять тәфсире:

Аллаһының тәкъва бәндәләре — алар гыйбадәтләрендә тырыш булсалар да, үзләренә ышанмыйлар һәм Аллаһыдан куркалар. Алар Раббыларына ялварып әйтәләр: «И Раббыбыз! Бездән җәһәннәм ґәзабын читләштер, безне аннан сакла!» Чөнки алар беләләр: җәһәннәм ґәзабы — аерылгысыз, даими ґәзаб, ул кәфер булып үлгән кешеләргә мәңге иярчен булачак һәм алардан беркайчан да аерылмаячак. Ул ґәзаб бик авыр һәм рәхимсез, аның өстендә тору һәм анда яшәү — иң начар урын һәм иң яман торак.

Гыйбрәтләр һәм файдалар:

• Мөэмин бәндә гыйбадәт кылса да, үзенең гамәлләренә генә таянмый, ә һәрвакыт Аллаһының рәхмәтенә мохтаҗ була һәм ґәзабыннан курка. Бу — ихласлык билгесе.
• Җәһәннәм ґәзабының даимилеге һәм авырлыгы турында белү — кешене гөнаһлардан тыеп, тәүбәгә һәм изге гамәлләргә өнди.
• Дога кылу — мөэминнең коралы. Куркынычтан котолу өчен Аллаһыга ялвару — пәйгамбәрләр юлыннан бару.
• Бу аять мөэминнәрнең Аллаһы алдындагы тыйнаклыгын күрсәтә: алар үзләрен җәннәткә лаек дип санамыйлар, ә Раббыларыннан ґәзаптан котолуны сорыйлар.