سورت فرقان — آیت 66

د معنايي کلمې:

• سَاءَتْ: بده وه، ډېره بده وه.
• مُسْتَقَرًّا: د استوګنې ځای، هغه ځای چې هلته کېني.
• مُقَامًا: د اوسېدو ځای، هغه ځای چې پکې پاتې کېږي.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغو مومنانو د خبرو په دوام کې راغلی چې له الله څخه د جهنم د عذاب د خلاصون غوښتنه کوي. دوی وايي: "ای زمونږ ربه! د جهنم له عذاب څخه مو وساته." بيا الله تعالی د دوی د خبرو په تصديق کې فرمايي چې بېشکه جهنم ډېر بد ځای دی، د استوګنې په لحاظ هم ډېر بد دی او د اوسېدو په لحاظ هم ډېر بد دی. يعني که څوک هلته استوګنه وکړي، نو د هغه لپاره تر ټولو بد ځای دی، او که څوک هلته پاتې شي، نو د هغه لپاره تر ټولو بد اوسېدل دي. دا ځای داسې دی چې د هغه اور، عذاب او رنځ هيڅکله پای ته نه رسي، او هلته هيڅ راحت، آرامي او خوند نشته.

د آيت څخه لاسته راوړنې (فايدې):

1. مومنان بايد تل له الله څخه د جهنم د عذاب د خلاصون غوښتنه وکړي، ځکه چې دا د هغوی د ايمان او د الله د رحمت د اميد نښه ده.
2. جهنم ډېر بد ځای دی، نو بايد انسان د هغه له عذاب څخه ووېري او د الله په اطاعت او عبادت سره له هغه څخه ځان وساتي.
3. دا آيت انسان ته دا زده کوي چې د آخرت د عذاب يادونه بايد د نېکو عملونو لپاره هڅوونکې وي، نه د نااميدۍ سبب.
4. په دې آيت کې د مومنانو هغه صفت ښودل شوی چې دوی د عبادت سره سره د الله له عذاب څخه وېري، او دا د هغوی د عبادت د قبوليت سبب ګرځي.