سورت فرقان — آیت 67

د کلمو معناګانې:

• أَنْفَقُوا: لګښت کول، مال لګول.
• يُسْرِفُوا: له حد نه تېرېدل، اسراف کول، ډېر لګښت کول.
• يَقْتُرُوا: تنګي کول، لږ لګښت کول، بخل کول.
• قَوَامًا: منځنۍ کچه، عدل، اعتدال.

تفسیر:

دا آیت د الله د بنده ګانو د صفتونو په بیان کې دی. هغه کسان چې کله خپل مال لګوي، نو نه اسراف کوي (یعنې له حد نه ډېر نه لګوي) او نه بخل کوي (یعنې دومره تنګي نه کوي چې د اړتیا وړ څیز هم ورنه کړي). د دوی لګښت د دواړو حالاتو ترمنځ منځنی او اعتدال والا وي. یعنې دوی په داسې طریقه لګښت کوي چې نه د اسراف او تبذیر په لور ځي او نه د بخل او تنګۍ په لور، بلکې د منځنۍ کچې پیروي کوي چې د شرع او عقل له مخې غوره لار ده. دا صفت د هغو مؤمنانو نښه ده چې الله یې د عباد الرحمن په توګه یاد کړي دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د اعتدال او منځنۍ کچې درس راکوي، چې په هر کار کې باید له افراط او تفریط څخه ډډه وکړو.
• اسراف او تبذیر د الله له نارضایتۍ سبب ګرځي، ځکه چې مال د الله نعمت دی او باید په سمه توګه وکارول شي.
• بخل او تنګي هم د الله له رحمت نه لرې کوي، ځکه چې الله د سخاوت او فیض خاوند دی او خپل بنده ګان یې هم د سخاوت خوښوي.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د مسلمان ژوند باید په ټولو برخو کې متوازن وي، نه په لګښت کې اسراف او نه په عبادت کې زیاتي، بلکې په هر کار کې اعتدال غوره دی.
• د دې آیت له مخې، مسلمان باید د خپلې کورنۍ او نورو اړتیاوو ته پاملرنه وکړي، خو په داسې توګه چې له حد نه تېر نه شي او د راتلونکي لپاره هم فکر وکړي.