سوره شعرا — آیه 106

معانی کلمات:

• أَخُوهُمْ: برادرِ نسبیِ آنان (نوح) که از قوم خودش بود، نه برادر دینی.
• أَلَا تَتَّقُونَ: آیا نمیترسید و پروا نمیکنید (از عذاب خداوند)؟

تفسیر آیه:

این آیه به بیان داستان حضرت نوح (علیهالسلام) و قومش میپردازد. قوم نوح پیامبر خود را تکذیب کردند و با این کار، در حقیقت همه پیامبران را تکذیب نمودند؛ زیرا دعوت همه پیامبران یکی است و آن، دعوت به توحید و عبادت خدای یگانه است. آنگاه نوح (علیهالسلام) که برادر نسبی آنان بود و از جنس خودشان، نه فرشتهای از آسمان، به آنان گفت: «آیا از خداوند پروا نمیکنید و از عذاب او نمیترسید؟ آیا از عبادت بتها دست برنمیدارید و به یگانگی خدا ایمان نمیآورید؟» او آنان را به تقوا و پرهیزگاری دعوت کرد تا از عذاب الهی در امان بمانند. این دعوت، سرآغاز رسالت او بود که با مهربانی و دلسوزی، قوم خود را به راه حق فرا میخواند.

فواید و پیامهای آیه:

• دعوت به تقوا و پرهیز از گناه، نخستین گام در مسیر هدایت و رستگاری است.
• پیامبران از جنس خودِ مردم برانگیخته شدهاند تا الگویی عملی و قابل دسترس برای آنان باشند و این نشانه رحمت الهی است.
• تکذیب یک پیامبر، در حقیقت تکذیب همه پیامبران است؛ زیرا همه آنان حامل یک پیام واحد از سوی خداوند هستند.
• مهربانی و دلسوزی پیامبر نسبت به قوم خود، حتی زمانی که آنان کافر و سرکش بودند، درس بزرگی برای مؤمنان است که در دعوت به خیر، صبور و مهربان باشند.