Şüəra surəsi — Ayə 106

1) Bəzi sözlərin izahı:

• إِذْ (iz): "O zaman ki", "xatırla o vaxtı" mənasındadır. Bu, keçmişdə baş vermiş bir hadisəni yada salmaq üçün istifadə olunur.
• أَخُوهُمْ (əxuhum): "Onların qardaşı". Burada nəsəb (soy) qardaşlığı nəzərdə tutulur, din qardaşlığı deyil. Yəni Nuh (əleyhissəlam) onlarla eyni nəsildən idi, onlara yad bir kimsə deyildi.
• نُوحٌ (Nuh): Allahın peyğəmbərlərindən biri, qövmünə uzun illər təbliğ edən bir elçi.
• أَلَا تَتَّقُونَ (əla təttəqun): "Məgər qorxmursunuz?", "Məgər Allahdan çəkinmirsiniz?" Bu ifadə təkidli bir xəbərdarlıq və dəvət mənası daşıyır.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayə Nuh qövmünün hekayəsindən bir parçadır. Onlar öz peyğəmbərlərini yalançı saydılar. Halbuki bir peyğəmbəri yalançı saymaq, əslində bütün peyğəmbərləri yalançı saymaq deməkdir; çünki hər bir peyğəmbər digər peyğəmbərlərin də haqq olduğunu təsdiq etməyi əmr edir.

Nuh (əleyhissəlam) onların arasından çıxmış, onlarla eyni soydan olan bir qardaşları idi. O, onlara yad bir kimsə deyildi ki, onu tanımasınlar. Onlar onun əmanətini, doğruluğunu və gözəl əxlaqını yaxşı bilirdilər. Buna baxmayaraq, onlar haqqı qəbul etmədilər.

Nuh (əleyhissəlam) onlara dedi: "Məgər Allahdan qorxmursunuz? Məgər yalnız Ona ibadət edib, Ondan başqasına qulluq etməyi tərk etməklə Ondan çəkinmirsiniz?" O, onlara xatırlatdı ki, Allahın əzabından qorunmağın yolu təqva — yəni Allahı razı salmaq, Onun əmrlərinə tabe olmaq və qadağanlarından uzaq durmaqdır.

Sonra Nuh (əleyhissəlam) onlara bildirdi ki, o, onlara göndərilmiş etibarlı bir elçidir. Öz vəzifəsinə heç bir xəyanət etməz, Allahdan gələn mesajı olduğu kimi çatdırır. Ona görə də onlar iman gətirməli, bu imanı Allahın əzabından qorunma vasitəsi etməli və onun çağırışına cavab verməlidirlər.

Nuh (əleyhissəlam) onlardan heç bir mükafat, pul və ya dünyəvi qazanc istəmirdi. Onun mükafatı yalnız aləmlərin Rəbbi olan Allahın üzərinə idi. Allah bütün məxluqatın işlərini idarə edən, hər şeyə qadir olandır. Buna görə də onlar Allahın əzabından çəkinməli, Onun əmrlərini yerinə yetirməli və qadağanlarından uzaq durmalı, Nuhun (əleyhissəlam) çağırışına tabe olmalı idilər.

3) Dəvət və nəsihət:

Bu ayə bizə çox mühüm bir dərs verir: Allahın göndərdiyi elçilər bizim aramızdan çıxan, bizi tanıyan, bizim dilimizdə danışan insanlardır. Onlar bizə yad deyillər. Onların dediklərinə qulaq asmaq, onların gətirdiyi haqqa tabe olmaq bizim xeyrimizədir.

Təqva — Allahdan qorxub çəkinmək — insanı həm dünyada, həm də axirətdə xoşbəxt edən ən böyük sərvətdir. İnsan yalnız Allaha qulluq etdikdə əsl azadlığa qovuşar, qəlbi rahatlıq tapar. Uca Allah bizi də Nuhun (əleyhissəlam) qövmünün aqibətinə düşməkdən qorusun və haqqa tabe olanlardan etsin. Amin.