سورت شعراء — آیت 111

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• أَرْذَلُونَ: ټیټ، وږي، سپک او بې ارزښته خلق، هغه کسان چې په ټولنه کې یې حیثیت ټیټ وي.

د آیت تفسیر:

د نوح علیه السلام قوم هغه ته په تعجب او انکار سره وویل: ایا مونږ ستا ایمان راوړو او ستا پیروي وکړو، په داسې حال کې چې ستا پیروي یوازې ټیټ او سپک خلک کوي؟ د دوی په اند ستا ملګري یوازې هغه بې وزله، غریب او ټیټ طبقې خلک دي، نه د قوم سرداران او مشران. دوی دا خبره د نوح علیه السلام د رسالت د ردولو لپاره کوله، ځکه چې د دوی په نظر کې داسې خلک نشي کولی چې د حق لارښوونه وکړي. خو دا د دوی ناسم فکر و، ځکه چې د حق منل د انسان د دنیوي مقام او شان سره تړاو نه لري، بلکې د هغه د پوهې او زړه د صفا سره تړاو لري. هغه کسان چې د نوح علیه السلام ایمان یې راوړی و، که څه هم په ظاهره ټیټ وو، خو د زړه له کومه یې حق منلی و، او دا د دوی لپاره لوی فضیلت و.

فایدې:

• د حق منل د انسان د دنیوي مقام او شان سره تړاو نه لري؛ بې وزله او غریب خلک هم کولی شي د ایمان په برخه کې د شتمنو او مشرانو څخه مخکښ وي.
• د دعوت په لاره کې باید له داسې خنډونو څخه خبر واوسو چې د دښمنانو له خوا راوړل کیږي، لکه دا چې ستا پیروان یوازې ټیټ خلک دي؛ دا خبرې باید مونږ له حق څخه ونه ګرځوي.
• د ایمان معیار د زړه پاکوالی او د حق منل دي، نه د مال او جاه شتون.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د حق لارې ته د خلکو د راتلو لپاره باید د دوی ظاهري حالت ته ونه ګورو، بلکې د هغوی د زړونو د خلاصون په لټه کې واوسو.