Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 111

Macnada Erayada:

• الأَرْذَلُونَ (Ar-razluun): waxaa loola jeedaa dadka hooseeya, kuwa aan darajo weyn lahayn, kuwa saboolka ah iyo kuwa shaqadoodu hooseyso.

Tafsiirka Aayadda:

Markuu (Nabi Nuux) c.s. dadkiisa ugu yeedhay inay rumaystaan Allaah oo ay ka dheeraadaan cibaadada sanamyada, waxay ku jawaabeen iyagoo diidayay oo isla weynaysanaya: "Sideen kuu rumayn karnaa adiga oo kuwa kugu raacay ay yihiin dad hooseeya oo faqiir ah, kuwa aan waxba ahayn oo aan lahayn sharaf iyo maamuus? Ma waxaan rumaynaynaa adiga oo dadka waaweyn iyo sharafta leh ee nagamidka ah aynu ka hor imanayno?" Waxay u arkeen in rumaynta Nuux c.s. ay tahay wax aan u qalmin dadka sare, waxayna ku cuskadeen taa inay diidaan iimaanka, iyagoon ogayn in Imaanku uu yahay wax qalbiga ku jira, ma aha wax lagu qiyaaso hantida iyo darajada dadka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Iimaanka waa wax lagu qiyaaso caddaaladda iyo runta, ma aha wax lagu qiyaaso darajada dadka iyo hantidooda. Dadka faqiirka ah waxay noqon karaan kuwa ugu fiican iimaanka.
2. Isla-weynida iyo kibirku waa astaamaha dadka diidaya xaqa, waxayna u horseedaan qofka inuu lumiyo naxariista Allaah.
3. Diinta Islaamku waxay u furan tahay dadka oo dhan, iyadoon loo eegin darajadooda bulsho, waxayna kor u qaaddaa kan hooseeya oo waxay hoos u dhigtaa kan isla weyn.
4. Qiyaasta qofka ee Allaah agtiisa waxay ku xidhan tahay dhawrsanaantiisa, ma aha hantidiisa iyo nasabkiisa, sida uu yiri Rasuulkii Allaah c.s.w: "Allaah wuxuu eegaa quluubtiinna iyo camalkiinna."