Sura Asz-Szu'ara — Werset 111

Znaczenie słów:

• Ar-Radhalun (الأَرْذَلُونَ) – ludzie najniżsi, pogardzani, o niskim statusie społecznym, biedni, słabi, wykonujący proste zawody.

Interpretacja wersetu:

Kiedy prorok Nuh (Noe) – niech będzie pokój – wzywał swój lud do wiary w jednego Boga, możni i dostojnicy jego społeczności odpowiedzieli mu z pogardą i arogancją, mówiąc: „Jak mamy uwierzyć w ciebie i pójść za tobą, skoro twoimi zwolennikami są tylko ludzie najniżsi, biedni i pogardzani? Nie widzimy wśród twoich wyznawców żadnych szanowanych ani wpływowych osobistości – są to jedynie słabi i prości ludzie, którzy nie mają w społeczności żadnego znaczenia."

Ich słowa były wyrazem pychy i fałszywego poczucia wyższości. Uważali, że wiara powinna być przywilejem elit, a nie zwykłych ludzi. Zapomnieli, że wartości duchowe nie mają nic wspólnego z bogactwem, pochodzeniem czy pozycją społeczną. Prawda nie staje się prawdą dlatego, że wyznają ją możni, ani nie przestaje być prawdą, gdy wyznają ją ubodzy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Prawda nie zależy od statusu jej wyznawców – wiara w Boga jest wartością samą w sobie, niezależną od tego, kto ją przyjmuje. Biedny i prosty człowiek może być bliżej Boga niż możny i wpływowy.
2. Ostrzeżenie przed pychą i pogardą dla innych – Allah potępia postawę arystokracji, która gardziła zwykłymi ludźmi. Każdy człowiek jest równy wobec Boga, a miarą szlachetności jest pobożność, nie pochodzenie czy majątek.
3. Pokora i prostota są cnotami – często to właśnie ludzie prości i pokorni szybciej przyjmują prawdę, ponieważ ich serca nie są zaślepione dumą i przywiązaniem do dóbr tego świata.
4. Nauka dla każdego społeczeństwa – nie należy oceniać ludzi po ich wyglądzie, zawodzie czy zamożności. Najcenniejszym skarbem człowieka jest jego wiara i charakter.
5. Pocieszenie dla słabych i ubogich – ten werset daje nadzieję wszystkim, którzy są marginalizowani przez społeczeństwo, że ich wartość u Boga nie zależy od opinii ludzi, lecz od ich szczerej wiary i dobrych uczynków.