சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 111

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• அர்தலூன் (الأَرْذَلُونَ): தாழ்ந்தவர்கள், இழிவானவர்கள், சமூகத்தில் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவர்கள். இது 'ரஸீல்' (தாழ்ந்தவன்) என்பதன் பன்மை.

விளக்கம்:

நூஹ் நபி (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தினரை ஏக இறைவனை வணங்குமாறு அழைத்தபோது, சமூகத்தின் தலைவர்களும் பெருமக்களும் அவர்களுக்கு எதிராக நின்றனர். அவர்கள் நூஹ் நபியிடம் கேலியாகவும் இகழ்ச்சியாகவும் கூறினார்கள்: "உம்மை நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டுமா? உம்மைப் பின்பற்றுபவர்கள் யார் என்று பார்த்தால், சமூகத்தின் தாழ்ந்தவர்களும், எளியவர்களும், குறைந்த தகுதியுடையவர்களுமே இருக்கிறார்கள். உம்மிடம் வந்து சேர்ந்திருப்பவர்கள் அனைவரும் இழிவான தொழில்களில் ஈடுபடுபவர்களும், சமூகத்தில் மதிப்பற்றவர்களும்தான். இப்படிப்பட்டவர்களைப் பின்பற்றும் உம்மை நாங்கள் எப்படி நம்ப முடியும்?"

இவ்வாறு அவர்கள் கூறியது, உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான அளவுகோல் மனிதர்களின் சமூக அந்தஸ்து என்ற தவறான எண்ணத்தில் இருந்தேயாகும். உண்மையும் நேர்வழியும் யாரிடம் இருக்கிறதோ அவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை. ஏழைகளும் எளியவர்களும் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வது, அவர்களுடைய தூய உள்ளத்திற்கும், இறைவனிடம் அவர்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கைக்கும் சான்றாகும். அதை அவர்கள் குறைபாடாகக் கருதியது அவர்களுடைய அகந்தையையும், மனத்தடைமையையுமே காட்டுகிறது.

பயன்கள்:

1. உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு சமூக அந்தஸ்தோ, செல்வமோ, பதவியோ அளவுகோல் அல்ல. ஏழையோ, பணக்காரனோ, உயர் குலத்தவனோ, தாழ்ந்த குலத்தவனோ — யார் உண்மையைக் கூறினாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே இஸ்லாத்தின் போதனை.
2. இறைத்தூதர்களை முதலில் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் பெரும்பாலும் எளிய மக்களே. இது அவர்களுடைய உள்ளத்தூய்மையையும், அகந்தையற்ற தன்மையையும் காட்டுகிறது. அகந்தையே உண்மையை ஏற்காததற்குக் காரணம்.
3. மனிதர்களை அவர்களுடைய செல்வம், பதவி, குலம் ஆகியவற்றால் அல்லாமல், அவர்களுடைய இறையச்சம், நல்லொழுக்கம், உண்மைத்தன்மை ஆகியவற்றால் மதிப்பிட வேண்டும் என்பதை இந்த நிகழ்வு நமக்குக் கற்பிக்கிறது.
4. இஸ்லாம் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் பொதுவான மார்க்கம். ஏழை, பணக்காரன், உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்ற பேதமின்றி அனைவரும் இறைவனின் முன் சமமே. இந்த சமத்துவக் கொள்கையே இஸ்லாத்தின் சிறப்பம்சமாகும்.