සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 111

වචනාර්ථ:

* الْأَرْذَلُونَ (අල්-අර්සලූන්): පහත් මිනිසුන්, හීන පන්තියේ අය, සමාජයේ පහළ තලයේ සිටින අය.

අර්ථ විවරණය:

නූහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) නබිවරයා තම සමාජයේ ප්රභූ පැලැන්තියට ඇමතුම් දුන් විට, ඔවුහු අහංකාරකමින් හා පිළිකුලෙන් යුතුව මෙසේ පැවසූහ: "ඔබව අනුගමනය කර ඇත්තේ සමාජයේ පහත් තැනැත්තන්, හීන වෘත්තීන්හි යෙදෙන්නන්, දිළිඳුන් හා දුර්වලයන් පමණි. එවැනි අය ඔබව අනුගමනය කර ඇති විට, අපි වැනි උසස් හා ගෞරවනීය පුද්ගලයන් ඔබව විශ්වාස කරන්නේ කෙසේද? ඔබගේ ඇමතුම සත්යයක් නම්, එයට ප්රතිචාර දැක්විය යුත්තේ උසස් අය විය යුතුය. එහෙත් ඔබව අනුගමනය කර ඇත්තේ සමාජයේ පහත් අය පමණි. එබැවින් ඔබගේ මෙහෙවර සත්යයක් විය නොහැක."

ඔවුන්ගේ මෙම ප්රකාශය අතිශයින් වැරදි හා අහංකාර ස්වභාවයක් ගත්තකි. මන්දයත්, සත්යය පිළිගැනීමට සුදුසුකම තීරණය වන්නේ ධනයෙන් හෝ සමාජ තත්ත්වයෙන් නොව, බුද්ධියෙන් හා හෘදය සාක්ෂියෙනි. සමාජයේ පහත් යැයි සැලකෙන අය බොහෝ විට සත්යය පිළිගැනීමට වඩාත් සූදානම් වන්නේ, ඔවුන්ගේ සිත් අහංකාරයෙන් හා ලෞකික ආශාවන්ගෙන් එතරම් පිරී නොමැති බැවිනි. අහංකාර ප්රභූවරුන්ට සත්යය පිළිගැනීම අපහසු වන්නේ, එය ඔවුන්ගේ උසස් තත්ත්වයට අභියෝගයක් වන බැවිනි.

පාඩම්:

1. සත්යය පිළිගැනීමේදී මිනිසුන් ඔවුන්ගේ සමාජ තත්ත්වය, ධනය හෝ වෘත්තිය අනුව වර්ග කිරීම ඉස්ලාමයේ නැත. සියලු මිනිසුන් අල්ලාහ් ඉදිරියේ සමානය. උසස් බව තීරණය වන්නේ තක්වා (දෙවියන්ට බිය) මගිනි.
2. අහංකාරය මිනිසාව සත්යයෙන් ඈත් කරන මාරාන්තික රෝගයකි. ප්රභූ පැලැන්තියේ අය තම උසස් තත්ත්වය නිසා සත්යය ප්රතික්ෂේප කිරීම අදටත් දක්නට ලැබෙන සුලභ දසුනකි.
3. සමාජයේ දුර්වල හා පීඩිතයන් සත්යය වැළඳ ගැනීමට ඉක්මන් වන්නේ ඔවුන්ගේ හදවත් නිහතමානී බැවිනි. මෙය ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ විශේෂ අනුග්රහයකි.
4. ධනය හා සමාජ තත්ත්වය සත්යයේ මිනුම් දණ්ඩ නොවේ. ඉතිහාසය පුරාම සත්යයේ අනුගාමිකයන් බොහෝ විට සමාජයේ සරල හා නිහතමානී පුද්ගලයන් විය.
5. ඕනෑම යහපත් ක්රියාවක් හෝ ඇමතුමක් සාර්ථක වන්නේ එයට සම්බන්ධ වන්නේ කවුරුන්ද යන්න මත නොව, එහි සත්යතාවය හා අවංකභාවය මතය.