Аш-Шуара сүрәсе — Аять 12

Сүзләр мәгънәсе:

• يُكَذِّبُونِ — алар мине ялганчыга чыгарырлар, димәк, минем әйткән сүзләремне кабул итмәсләр.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам, Аллаһы тарафыннан Фиргаун һәм аның кавеменә пәйгамбәр итеп җибәрелгәч, Раббысына мөрәҗәгать итеп әйтте: "И Раббым! Мин куркам, алар мине ялганчыга чыгарырлар, минем пәйгамбәрлегемне инкяр итәрләр. Аларның миңа ышанмаулары минем күңелемне кысыр, ләкин мин аның өчен генә түгел, ә тагын бер сәбәп аркасында куркам: мин алар арасында бер кешене (кыйбтины) үтергән идем, һәм алар мине шул өчен үтерүләреннән дә куркам. Шуңа күрә минем күкрәгем тарайган, телең дә ачылып китмәс, дип курыктым. Әгәр Син миңа ярдәмче итеп кардәшем Һарунны бирсәң, ул миңа бу эштә ярдәм итәр иде".

Муса галәйһиссәламнең бу сүзләре — үзенең көчсезлеген тану һәм Аллаһыга тәвәккәл итү, Аңардан ярдәм сорау иде. Ул Аллаһының үзенә ярдәм итәчәгенә ышана, ләкин кеше буларак, үзенең куркуын һәм борчуларын Раббысына белдерә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Пәйгамбәрләр дә кеше буларак, үзләренең куркуларын һәм борчуларын Аллаһыга белдергәннәр. Бу — безгә дә дога кылып, Аллаһыга үзебезнең хәл-әхвәлебезне белдерергә өйрәтә.
2. Аллаһы эшенә керешкәндә, кеше үз көченә генә таянмыйча, Аллаһыдан ярдәм сорарга тиеш.
3. Муса галәйһиссәламнең үз кардәше Һаруннан ярдәм соравы — дин эшендә үзара ярдәмләшүнең һәм бердәмлекнең мөһимлеген күрсәтә.
4. Аллаһыга дога кылганда, кеше үзенең чын ихтыяҗларын һәм куркуларын Аңа ачык итеп әйтә ала, чөнки Аллаһы бәндәсенең хәлен белә һәм аңа иң яхшы юлны күрсәтә.