ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 12

ความหมายของคำสำคัญ:

• أَخَافُ = ฉันเกรงกลัว
• يُكَذِّبُونِ = พวกเขาจะปฏิเสธฉัน (กล่าวหาว่าฉันเป็นผู้โกหก)

การตีความหมาย:

เมื่ออัลลอฮ์ทรงมีพระบัญชาแก่มูซา (อَلَيْهِ السَّلَام) ให้ไปเผชิญหน้ากับฟิรเอาน์และหมู่ชนของเขา มูซาได้กล่าวกับพระเจ้าของเขาด้วยความนอบน้อมและสำรวมว่า "โอ้พระเจ้าของฉัน แท้จริงฉันเกรงกลัวว่าพวกเขาจะปฏิเสธฉันในการที่ฉันนำสารจากพระองค์มาประกาศแก่พวกเขา" ซึ่งความเกรงกลัวนี้มิได้เกิดจากความหวาดหวั่นในการปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้า หากแต่เป็นความกังวลในฐานะมนุษย์ผู้หนึ่งที่รู้ถึงความดื้อรั้นและความเย่อหยิ่งของฟิรเอาน์และพวกพ้อง อีกทั้งมูซายังได้กล่าวถึงอุปสรรคอีกประการหนึ่งคือ การที่ลิ้นของเขาพูดไม่คล่องแคล่ว (เนื่องจากเหตุการณ์ในอดีต) ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารคำสอนได้อย่างสมบูรณ์ และเขายังได้ระลึกถึงเหตุการณ์ที่เขาได้ทำให้ชายชาวอียิปต์คนหนึ่งเสียชีวิตโดยไม่เจตนา ซึ่งเขากลัวว่าพวกเขาจะแก้แค้นเขา อย่างไรก็ดี นี่คือการแสดงออกถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนของศาสดามูซา และการที่เขาได้มอบหมายกิจธุระทั้งหมดไว้กับพระเจ้าของเขา พร้อมกับขอให้พระองค์ทรงส่งฮารูนพี่ชายของเขามาเป็นผู้ช่วยเหลือ เพื่อให้การเผยแผ่ศาสนาสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การวิงวอนต่ออัลลอฮ์ด้วยความนอบน้อมและสารภาพถึงความอ่อนแอของตน เป็นแบบอย่างที่ดีงามสำหรับผู้ศรัทธาในการแสดงความพึ่งพาพระองค์เพียงผู้เดียว
2. การเตรียมพร้อมและวางแผนในการทำงานเพื่อศาสนานั้นเป็นสิ่งที่ควรกระทำ แต่อย่างไรก็ต้องมอบผลลัพธ์ไว้กับอัลลอฮ์เสมอ
3. การขอความช่วยเหลือจากผู้ที่มีคุณธรรมและความสามารถ (เช่นฮารูน) เพื่อร่วมงานในการเผยแผ่ความดี เป็นสิ่งที่อนุญาตและเป็นปัญญาในการทำงาน
4. ความเกรงกลัวว่าจะถูกปฏิเสธนั้นมิได้เป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติหน้าที่ หากแต่เป็นแรงผลักดันให้ขวนขวายมากขึ้นและพึ่งพาพระเจ้าอย่างจริงใจ
5. อัลลอฮ์ทรงตอบรับคำวิงวอนของมูซาโดยทรงส่งฮารูนมาเป็นผู้ช่วยเหลือ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ไม่ทรงทอดทิ้งบรรดาผู้ที่ยอมจำนนต่อพระองค์