سوره شعرا — آیه 12

معانی کلمات:

• یُکَذِّبُونِ: مرا دروغگو بشمارند و پیام مرا انکار کنند.

تفسیر آیه:

حضرت موسی علیه السلام در پاسخ به فرمان الهی برای رفتن به سوی فرعون و قومش، عرضه داشت: «پروردگارا! من میترسم که مرا در رسالتم دروغگو بدانند و پیام تو را نپذیرند.» این ترس موسی علیه السلام نه از سرِ ضعف ایمان یا ناتوانی در انجام مأموریت بود، بلکه نگرانی از عاقبت دعوت و سنگدلی قوم فرعون بود؛ زیرا آنان قومی طغیانگر و سرکش بودند که به حق گوش نمیدادند. همچنین موسی علیه السلام به یاد داشت که در گذشته، ناخواسته، قبطیای را به قتل رسانده بود و بیم آن داشت که آنان به بهانه این حادثه، او را به قتل برسانند و رسالتش ناتمام بماند. این سخن موسی، نشاندهنده خشیت و خوف او از خداوند و دلسوزی عمیقش برای هدایت قوم بود، نه فرار از مسئولیت.

فواید و پیامهای آیه:

1. اخلاص در دعوت: موسی علیه السلام با وجود ترس طبیعی، از پذیرش مأموریت الهی سر باز نزد و این درس بزرگی است که مبلغان دین باید با وجود سختیها، رسالت خود را با اخلاص و توکل بر خدا انجام دهند.
2. تواضع در برابر خدا: اظهار ناتوانی و ترس در پیشگاه خداوند، نشانه بندگی و تواضع است و خداوند چنین بندگانی را یاری میکند و به آنان آرامش میدهد.
3. اهمیت دعا و نیایش: موسی علیه السلام پیش از هر اقدام، با خدا راز و نیاز کرد و از او یاری خواست؛ این الگویی برای مؤمنان است که در همه امور، به ویژه کارهای بزرگ، به خدا پناه ببرند.
4. رحمت و مهربانی پیامبران: ترس موسی برای هدایت قوم، نشاندهنده شفقت و دلسوزی اوست؛ صفتی که هر مسلمان باید در دعوت دیگران به خیر و نیکی داشته باشد.
5. آمادگی برای رویارویی با دشمنان: پیامبران با وجود آگاهی از دشمنی مخالفان، با شجاعت و توکل بر خدا به میدان رفتند و این درس استقامت و پایداری را به ما میآموزد.