سورت شعراء — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• رَبِّ: زما پالونکیه
• أَخَافُ: زه وېرېږم
• يُكَذِّبُونِ: دوی به ما دروغجن وګڼي

تفسیر:

موسیٰ علیه السلام خپل رب ته وویل: "زما پالونکیه! زه وېرېږم چې دوی به زما د رسالت ادعا دروغ وګڼي، او زما سینه به د دوی د تکذیب له امله تنګه شي، او زما ژبه به د دعوت په وړاندې کولو کې نه خلاصیږي. نو ته خپل جبریل په وحی سره زما ورور هارون ته ولېږه چې له ما سره مرسته وکړي. او د دوی په غاړه زما په وړاندې یوه ګناه هم ده، چې ما د دوی یو کس (قبطي) وژلی دی، نو زه وېرېږم چې دوی به ما په بدل کې ووژني."

موسیٰ علیه السلام دا وینا د هغه وخت په اړه وکړه چې الله تعالی هغه ته امر وکړ چې فرعون او د هغه قوم ته لاړ شي او دوی ته د توحید پیغام ورسوي. هغه د دې لویې دندې په وړاندې خپله طبیعي اندیښنه او وېره څرګنده کړه، ځکه چې هغه پوهېده چې فرعون ډېر ظالم او سرکش دی، او د هغه قوم به د حق منلو ته چمتو نه وي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته ښیي چې د الله تعالی رسولان هم انسانان وو او طبیعي احساسات یې درلودل، خو بیا هم دوی د الله په امر اطاعت وکړ او خپله دنده یې ترسره کړه.
• دا چې موسیٰ علیه السلام د خپل ورور هارون د مرستې غوښتنه وکړه، دا د اسلام د اخوت او ورورولۍ ښکلی مثال دی چې موږ باید په خپلو چارو کې له خپلو وروڼو سره مرسته وکړو.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د حق د بیانولو په لاره کې باید له خنډونو ونه وېرېږو، بلکې د الله په مرسته باور ولرو، ځکه چې الله تعالی خپلو پیغمبرانو ته تل لارې پرانیستې دي.
• د دعوت په کار کې د مرستندویانو غوښتل او له نورو سره مشوره کول یو ښه عمل دی، لکه څنګه چې موسیٰ علیه السلام د هارون د مرستې غوښتنه وکړه.