Shu'aro surasi — Oyat 12

Kalimalarning ma'nolari:

• أَخَافُ – qo‘rqaman, xavfsiraman.
• يُكَذِّبُونِ – meni yolg‘onchiga chiqarishlaridan.

Tafsir:

Muso alayhissalom o‘z Rabbiyga murojaat qilib, Allohning buyrug‘ini qabul qilgan holda, o‘zidagi bir qator qo‘rquv va andishalarni izhor etdi. U: "Ey Robbim, men Fir'avn va uning qavmi meni yolg'onchiga chiqarishlaridan qo'rqaman", dedi. Bu qo'rquv uning da'vatiga to'siq bo'lib qolmasligi uchun, u Allohdan yordam so'radi. Chunki u o‘z qavmi orasida o‘sgan, ular uning ahvolini yaxshi bilishardi. Ular Musoni oddiy bir inson sifatida ko‘rgan edilar va uning payg‘ambar bo‘lib kelishini inkor etishlari mumkin edi. Shuningdek, Muso o‘zining qo‘lidagi nuqson — tilidagi duduqlanish va yuragidagi siqilish tufayli ham xavotirda edi. U Fir'avnning zolimligi va o‘ziga qarshi qasos olishidan ham qo‘rqardi, chunki u ilgari bir qibtiy kishini o‘ldirgan edi. Shu sababli u Allohdan o‘ziga yordamchi bo‘lishi uchun akasi Horunni ham payg‘ambar qilib yuborishini so‘radi.

Foydalar:

• Payg‘ambarlar ham inson bo‘lib, ularning ham o‘ziga xos tashvish va qo‘rquvlari bo‘lgan, ammo ular Allohga tavakkal qilib, undan yordam so‘rashgan. Bu bizga o‘z ishlarimizda Allohga murojaat qilishni o‘rgatadi.
• Da'vat qilishda yordamchi va hamkor bo‘lishi da'vatning muvaffaqiyati uchun muhim ekani ko‘rsatilgan. Muso alayhissalom akasi Horunning yordamini so‘rab, jamoaviy ishlashning ahamiyatini o‘rgatgan.
• Qo‘rquv va kamchiliklar insonni Allohning rahmatidan umidsizlikka tushirmasligi kerak. Aksincha, ular Allohga iltijo qilish va undan yordam so‘rash uchun sabab bo‘lishi lozim.
• Bu oyatda da'vat qiluvchining o‘z qavmi tomonidan rad etilishidan xavfsirashi tabiiy ekani, ammo bu xavfni yengish uchun Allohga suyanib, sabr va matonat bilan ishni davom ettirish zarurligi o‘rgatiladi.