شعراء سۈرىسى — ئايەت 12

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• «رَبِّ»: پەرۋەردىگارىم، يېتىشتۈرگۈچىم.
• «أَخَافُ»: قورقىمەن، ئەنسىرەيمەن.
• «يُكَذِّبُونِ»: ئۇلار مېنى يالغانغا چىقىرىدۇ، دېگەنلىك.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ ئېيتتى: «ئى پەرۋەردىگارىم! مەن ھەقىقەتەن ئۇلارنىڭ مېنى يالغانغا چىقىرىشىدىن قورقىمەن». يەنى ئۇ ئۆزىنىڭ پىرئەۋنگە ۋە ئۇنىڭ قەۋمىگە يەتكۈزىدىغان ۋەھىيىنى ئۇلارنىڭ ئىنكار قىلىشىدىن، ئۇنىڭ سۆزىنى ئىشەنمەي يالغانغا چىقىرىشىدىن ئەنسىرىدى. بۇ قورقۇش ئۇنىڭ ئىمانسىزلىقىدىن ئەمەس، بەلكى ئۇلارنىڭ ھەقىقەتنى رەت قىلىشى ۋە ئۇنىڭغا قارشى تۇرۇشىدىن كېلىپ چىققان ئىنسانىي بىر ئەندىشە ئىدى. ئۇ ئۆزىنىڭ ۋەزىپىسىنى ئادا قىلىشتا ئۇلارنىڭ قارشىلىقىغا ئۇچراشتىن، شۇ سەۋەبتىن دەۋەت ئىشىنىڭ توسالغۇغا ئۇچرىشىدىن قورقتى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەتنى تەبلىغ قىلغاندا قارشىلىق ۋە ئىنكارغا ئۇچراش مۇمكىن، لېكىن بۇ ھەرگىز دەۋەتتىن ۋاز كېچىشكە سەۋەب بولمايدۇ. بەلكى ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، ئۇنىڭدىن ياردەم سوراش، سەۋر قىلىش ۋە چىداملىق بولۇش لازىم. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قىيىنچىلىققا چىداملىق بولىدىغان مۇئمىنلەرگە ياردەم بېرىدۇ ۋە ئۇلارنىڭ ئىشىنى ئاسانلاشتۇرىدۇ. شۇڭا، ھەرقانداق دەۋەتچى ۋە مۇئمىن ئۆز ۋەزىپىسىنى ئادا قىلىشتا ئاللاھقا تاۋەككۈل قىلىشى، ئۇنىڭدىن مەدەت سورىشى كېرەك.