سوره شعرا — آیه 123

معانی کلمات:

• عاد: نام قبیله‌ای از قوم عرب باستانی که در سرزمین احقاف (منطقه‌ای در جنوب عربستان) زندگی می‌کردند و به دلیل قدرت و تمدن خود مشهور بودند.
• الْمُرْسَلین: پیامبران و فرستادگان خداوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر از تکذیب و انکار قوم عاد می‌دهد. آنان پیامبر خود، حضرت هود علیه‌السلام را که از میان خودشان برانگیخته شده بود، دروغگو خواندند و دعوت او را نپذیرفتند. نکته مهم این است که تکذیب یک پیامبر، در حقیقت تکذیب همه پیامبران است؛ زیرا همه آنان از سوی خدای یگانه مبعوث شده‌اند و پیامشان در اصول اساسی مانند توحید، نبوت و معاد یکسان است. بنابراین، وقتی قوم عاد هود را تکذیب کردند، گویی همه رسولان الهی را انکار نمودند. این آیه مقدمه‌ای است برای بیان سرگذشت این قوم و عذابی که در ادامه سوره ذکر می‌شود.

فواید و درس‌های آیه:

1. وحدت دعوت پیامبران: همه پیامبران از آدم تا خاتم، پیام واحدی داشته‌اند؛ پس انکار یکی، انکار همه است و ایمان به همه آنان لازم است.
2. عاقبت تکذیب: این آیه هشدار می‌دهد که سرانجام کسانی که حق را انکار می‌کنند، نابودی و عذاب الهی است؛ چنانکه قوم عاد با همه قدرتشان نابود شدند.
3. اهمیت ایمان به غیب: ایمان به پیامبران و پذیرش دعوت آنان، راه نجات و سعادت است و انسان را از عذاب دنیا و آخرت رهایی می‌بخشد.
4. عبرت از تاریخ: مطالعه سرگذشت اقوام پیشین، مایه بیداری و پندآموزی است و ما را به شکرگزاری از نعمت ایمان و هدایت وا می‌دارد.