سوره شعرا — آیه 124

معانی کلمات:

• أَخُوهُمْ: برادر نسبی و قومی آنان (نه برادر دینی).
• هُودٌ: نام پیامبر خدا، حضرت هود علیه السلام.
• أَلَا تَتَّقُونَ: آیا پروا نمیکنید؟ یعنی آیا از خدا نمیترسید و خویشتنداری نمیکنید؟

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم یادآوری میکند که داستان قوم عاد را برای مشرکان بازگو کند؛ زمانی که برادرشان هود -که از نظر نسب و قومیت با آنان برادر بود، نه از نظر دین- به آنان گفت: «آیا از خدا پروا نمیکنید و از عذاب او نمیترسید؟» او آنان را دعوت میکرد که از پرستش بتها دست بردارند و تنها خداوند یگانه را عبادت کنند و از خشم و کیفر او بترسند. این سخن، سرآغاز دعوت او به توحید و ترک شرک بود؛ دعوتی که با مهربانی و دلسوزی همراه بود، نه با خشونت و برتریجویی.

فواید و پیامهای آیه:

• دعوت به تقوا و ترس از خدا، نخستین گام در اصلاح فرد و جامعه است؛ زیرا تقوا انسان را از گناه بازمیدارد و بهسوی نیکیها سوق میدهد.
• پیامبران الهی با زبان قوم خود و با صمیمیت و مهربانی سخن میگفتند تا دعوتشان مؤثرتر باشد؛ پس ما نیز باید در امر به معروف و نهی از منکر، نرمخو و دلسوز باشیم.
• برادری نسبی و قومی نمیتواند دلیل بر حقانیت باشد؛ بلکه ملاک برتری، تقوا و ایمان است.
• این آیه نشان میدهد که دعوت به توحید، نخستین و مهمترین وظیفه انبیاست و همه پیامبران امت خود را به ترک شرک و عبادت خدای یگانه فراخواندهاند.