ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 123

คำอธิบายคำศัพท์:

• عاد คือชนเผ่าอาหรับโบราณที่อาศัยอยู่ในเขตอัลอะฮ์กอฟ ระหว่างเยเมนกับโอมาน พวกเขามีร่างกายที่แข็งแรงและทรงพลัง
• มุรสะลีน (บรรดาร่อซูล) หมายถึงบรรดาศาสนทูตของอัลลอฮ์

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงแจ้งให้เราทราบว่า ชนเผ่าอ๊าดได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูลที่ถูกส่งมายังพวกเขา ถึงแม้พวกเขาจะมีร่อซูลเพียงท่านเดียวคือท่านนบีฮูด (อะลัยฮิสสลาม) ก็ตาม แต่การที่พวกเขาปฏิเสธท่านฮูดนั้น เท่ากับพวกเขาได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูลทั้งหมด เพราะสารที่บรรดาร่อซูลนำมานั้นเป็นสารเดียวกัน คือการเรียกร้องให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และการปฏิเสธร่อซูลคนหนึ่งก็คือการปฏิเสธร่อซูลทั้งหมดนั่นเอง

ชนเผ่าอ๊าดเป็นชนชาติที่มีพลังอำนาจและความแข็งแกร่งอย่างมาก พวกเขามีสิ่งปลูกสร้างอันโอ่อ่าและความเจริญรุ่งเรืองทางวัตถุ แต่พวกเขากลับหยิ่งผยองและปฏิเสธคำเชิญชวนของท่านนบีฮูดที่เรียกร้องให้พวกเขากลับมาสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว พวกเขาปฏิเสธการฟื้นคืนชีพและการตอบแทน และยืนหยัดอยู่บนความหลงผิดของพวกเขา

บทเรียนและประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การปฏิเสธร่อซูลท่านใดท่านหนึ่งถือเป็นการปฏิเสธบรรดาร่อซูลทั้งหมด เพราะสารที่พวกเขานำมานั้นเป็นสารเดียวกัน นั่นคือเตาฮีด (การทำให้เป็นเอกะต่ออัลลอฮ์)
2. ความแข็งแกร่งทางร่างกายและความมั่งคั่งทางวัตถุไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันความรอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ หากปราศจากศรัทธาและการเชื่อฟัง
3. ความหยิ่งยะโสและการปฏิเสธความจริงเป็นสาเหตุแห่งความหายนะ ดังที่เกิดขึ้นกับชนเผ่าอ๊าด
4. บทเรียนนี้สอนให้เรายึดมั่นในคำสอนของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) และปฏิบัติตามแนวทางของท่าน เพราะการเชื่อฟังท่านคือการเชื่อฟังอัลลอฮ์ และการปฏิเสธท่านคือการปฏิเสธอัลลอฮ์
5. เราควรตระหนักว่าความสำเร็จที่แท้จริงอยู่ที่การศรัทธาและการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์ ไม่ใช่อยู่ที่ความมั่งคั่งหรืออำนาจทางโลก