سوره شعراء — آيت 128

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• رِيعٍ: اُچي ۽ مٿانهين جاين کي چئبو آهي، جتان پري تائين نظر اچي.
• آيَةً: نشان، عمارت يا اُچو اڏو، جيڪو پري کان نظر اچي.
• تَعْبَثُونَ: عبث ۽ بيڪار ڪم ڪرڻ، ٻين سان کل ۽ مذاق ڪرڻ، يا اهڙو ڪم ڪرڻ جنهن ۾ نه دنيا جو فائدو هجي ۽ نه آخرت جو.

2) آيت جي تفسير:

(اي قوم جا ماڻهو!) ڇا اوھين هر اُچي ۽ مٿانهين جاءِ تي هڪ نشان (يعني وڏي ۽ بلند عمارت) ٺاهيندا آهيو؟ ۽ اها عمارت اوھين رڳو راند ۽ بيڪاريءَ لاءِ ٺاهيندا آهيو، نه ڪنهن ضرورت لاءِ ۽ نه ڪنهن ديني يا دنيوي فائدي لاءِ. اوھين اهڙيون اُچيون عمارتون ۽ محل انهيءَ لاءِ ٺاهيندا آهيو ته رستي تي هلندڙ مسافرن ۽ ماڻهن کي ڏسي انهن سان کل ۽ مذاق ڪريو، انهن جو مذاق اڏايو ۽ انهن کي حقير سمجهو. اهو سڀ ڪجهه اوھين وڏائي ۽ غرور جي ڪري ڪندا آهيو، ۽ ان ۾ اوھان جو وقت، پئسو ۽ محنت ضايع ٿيندي آهي، جنهن جو نه دنيا ۾ ڪو حقيقي فائدو آهي ۽ نه آخرت ۾.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ انسان کي سيکاريندو آهي ته زندگيءَ ۾ هر ڪم ۾ مقصد ۽ نيت صاف هجڻ گهرجي، رڳو راند ۽ بيڪاري لاءِ وسيلا ضايع نه ڪجن.
• مال ۽ محنت کي اهڙن ڪمن ۾ خرچ ڪرڻ کان بچڻ گهرجي، جن جو نه دنيا ۾ فائدو هجي ۽ نه آخرت ۾.
• ٻين سان کل ۽ مذاق ڪرڻ، انهن کي حقير سمجهڻ ۽ وڏائي ڪرڻ اسلام ۾ بلڪل منع آهي؛ اهي شيطاني عمل آهن.
• الله تعاليٰ جي نعمتن جو صحيح استعمال ڪرڻ، ۽ انهن کي نيڪ ۽ ڪارآمد ڪمن ۾ لڳائڻ ئي عقل ۽ ايمان جو تقاضا آهي.
• قرآن مجيد اسان کي اهڙي زندگيءَ ڏانهن هدايت ڪري ٿو، جنهن ۾ هر عمل جو مقصد الله جي رضا ۽ انسانيت جي ڀلائي هجي، ۽ اهڙي زندگي ئي ڪاميابي ۽ سڪون جو ذريعو آهي.