Surah Asy-Syu'ara — Talata 140

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْعَزِيزُ (Al-ʿAzīz): Ang Makapangyarihan, ang Hindi Matatalo, ang Nagwawagi sa lahat ng Kanyang nais, at walang sinumang makakapigil sa Kanya.
• الرَّحِيمُ (Ar-Raḥīm): Ang Maawain sa Kanyang mga mananampalatayang lingkod.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay dumating bilang pagtatapos sa kuwento ni Propeta Hūd (sumakanya nawa ang kapayapaan) at ng kanyang mga tao na ʿĀd. Sa kabila ng mga babala at paalala ni Hūd, nagpatuloy sila sa pagtanggi at pagmamatigas. Kaya't winasak sila ng Allah sa pamamagitan ng isang napakalamig at matinding hangin na nagwasak sa lahat ng kanilang mga ari-arian at nagwakas sa kanilang buhay.

Ang talatang ito ay nagsasabi: Tunay na ang iyong Panginoon, O Muhammad, ay ang Makapangyarihan na hindi natatalo, ang Siya ring naghihiganti sa mga nagtatakwil sa Kanyang mga sugo at nagwawasak sa mga mapagmatigas. At Siya rin ay ang Maawain sa mga sumasampalataya sa Kanya at sumusunod sa Kanyang mga utos, sapagkat Kanyang iniligtas si Hūd at ang mga sumampalataya sa kanya mula sa kaparusahang iyon.

Ang pagbanggit ng dalawang katangiang ito — ang kapangyarihan at ang awa — sa magkasunod na pagkakataon ay nagpapahiwatig na ang kapangyarihan ng Allah ay hindi kailanman nahiwalay sa Kanyang awa. Siya ay Makapangyarihan sa pagpaparusa sa mga nagkasala, ngunit Siya rin ay Maawain sa mga nagbabalik-loob sa Kanya at nagtitiwala sa Kanya.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kapangyarihan ng Allah ay ganap at walang hangganan; walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang paghihiganti kapag Kanyang naisin na parusahan ang mga nagkasala.
2. Ang awa ng Allah ay sumasaklaw sa mga mananampalataya; sinumang sumunod sa Kanyang mga sugo at nagtiwala sa Kanya ay makakaranas ng Kanyang proteksyon at kaligtasan.
3. Ang kuwento ng mga dating bansa ay isang aral para sa atin — ang pagmamatigas at pagtanggi sa katotohanan ay humahantong sa kapahamakan, samantalang ang pagsunod at pananampalataya ay humahantong sa kaligtasan.
4. Ang pag-asa at takot ay dapat magkasama sa puso ng isang mananampalataya: takot sa kapangyarihan ng Allah na magparusa, at pag-asa sa Kanyang awa na magpatawad at magligtas.