സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 140

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• الْعَزِيزُ (അൽ-അസീസ്): പ്രതാപിയും സർവ്വശക്തനും; താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നടപ്പിലാക്കാൻ ആർക്കും തടയാനാവാത്തവൻ.
• الرَّحِيمُ (അർ-റഹീം): ഏറ്റവും കരുണാമയൻ; വിശ്വാസികളോട് അനുകമ്പ കാണിക്കുന്നവൻ.

വ്യാഖ്യാനം:

നബിയേ, തീർച്ചയായും നിന്റെ രക്ഷിതാവ് തന്നെയാണ് പ്രതാപിയും കരുണാമയനും. അവൻ പ്രതാപിയാകയാൽ സത്യനിഷേധികളെയും അക്രമികളെയും ശിക്ഷിക്കാൻ പൂർണ്ണ കഴിവുള്ളവനാണ്. ഹൂദ് നബി(അ)യുടെ ജനതയായ ആദ് സമുദായം അദ്ദേഹത്തെ നിരന്തരം നിഷേധിക്കുകയും തുടർന്ന് അവരെ കഠിനമായ തണുത്ത കാറ്റ് കൊണ്ട് അല്ലാഹു നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ പിൽക്കാലക്കാർക്ക് പാഠമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ചരിത്രം കേട്ടവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും വിശ്വസിച്ചില്ല. അതേസമയം, അവൻ കരുണാമയനാകയാൽ പശ്ചാത്തപിച്ച് തന്നിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന അടിമകളോട് അവൻ ഔദാര്യം കാണിക്കുകയും അവരെ പൊറുത്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശിക്ഷയും കരുണയും അവന്റെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ച് മാത്രമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ ശക്തി അതിരുകളില്ലാത്തതാണ്; അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ ഏത് അക്രമിയെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. അതിനാൽ അവന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെട്ട് ജീവിക്കണം.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ കരുണ വിശാലമാണ്; പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങുന്നവർക്ക് പൊറുത്തുകൊടുക്കുമെന്നത് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷവാർത്തയാണ്.
3. പ്രതാപവും കരുണയും ഒത്തുചേരുന്നത് അല്ലാഹുവിൽ മാത്രമാണ്; അവന്റെ ശിക്ഷ നീതിയും കരുണ ഔദാര്യവുമാണ്.
4. ചരിത്ര സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളുകയും സത്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ബാധ്യതയാണ്.
5. ഈ ലോകത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വരുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അവനിലേക്ക് അടുക്കാനും അവന്റെ കരുണ നേടാനുമുള്ള അവസരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം.