شعراء سۈرىسى — ئايەت 140

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• ﴿الْعَزِيزُ﴾: غالىب، ھېچكىم ئۇنىڭغا غالىب كېلەلمەيدىغان، ئىززەت ۋە قۇدرەت ئىگىسى.
• ﴿الرَّحِيمُ﴾: رەھىمدىل، مۇئمىنلەرگە ۋە تەۋبە قىلغۇچىلارغا مېھرىبان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! ھەقىقەتەن سېنىڭ پەرۋەردىگارىڭ ھەممىدىن غالىبتۇر، ئۇنىڭ ئىرادىسىگە ھېچ نەرسە قارشى تۇرالمايدۇ. ئۇ دۈشمەنلىرىدىن ۋە ھەقىقەتنى ئىنكار قىلغۇچىلاردىن ئۆچ ئالىدۇ. ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ قىسسىسى بۇنىڭ ئېنىق دەلىلىدۇر: ھۇد ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنى ئاگاھلاندۇرۇپ، ۋەز-نەسىھەت قىلدى، ئەمما ئۇلار ئەقىلگە كېلىشتىن باش تارتىپ، ئىنكاردا چىڭ تۇردى. شۇنىڭ بىلەن ئۇلار قاتتىق سوغۇق بوران بىلەن ھالاك قىلىندى. بۇ ۋەقەلەردە كېيىنكىلەر ئۈچۈن ئىبرەت بار، ئەمما ئۇلارنىڭ قىسسىسىنى ئاڭلىغان كىشىلەرنىڭ كۆپچىلىكى ئىمان ئېيتمىدى.

شۇنىڭ بىلەن بىرگە، ئاللاھ تائالا مۇئمىنلەرگە ۋە تەۋبە قىلغۇچى بەندىلىرىگە ناھايىتى مېھرىباندۇر. ئۇ ئۆزىگە قايتقانلارنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرۈپ، ئۇلارغا رەھمەت قىلىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنىڭ ئىززىتى ۋە رەھمىتى ئۆز-ئارا ماسلىشىپ كېلىدۇ: ئۇ ھەقىقەتنى ئىنكار قىلىپ، تەكەببۇرلۇق قىلغانلارنى جازالايدۇ، ئەمما تەۋبە قىلىپ، ئىمان ئېيتقانلارغا رەھمەت قىلىدۇ. شۇڭا، ئىنسان ئۆزىنى ئويغا سېلىپ، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىش ئۈچۈن ئىمان ۋە تەۋبە يولىنى تۇتۇشى كېرەك. ئاللاھنىڭ رەھمىتى ئۇنىڭ غەزىپىدىن ئۈستۈن بولۇپ، ئۇ بەندىلىرىنىڭ ياخشىلىقىنى ئىرادە قىلىدۇ.