شعراء سۈرىسى — ئايەت 146

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «أَتُتْرَكُونَ»: تەرك قىلىنىسىلەرمۇ؟ يەنى سىلەر بۇ دۇنيادا قالدۇرۇلۇپ، ھېچقانداق جاۋابكارلىققا تارتىلمايسىلەرمۇ؟ دېگەن مەنىدە.
• «مَا هَاهُنَا»: بۇ يەردىكى نەرسىلەر، يەنى دۇنيادىكى بايلىق، باغ-بوستانلىق ۋە نېمەتلەر.
• «آمِنِينَ»: بىخەتەر ھالەتتە، قورقۇنچسىز، ئۆلۈم ۋە ئازابتىن خاتىرجەم بولغان ھالدا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى ئىنسانلار! سىلەر شۇنداق ئويلىمامسىلەر؟ بۇ دۇنيادىكى باغ-بوستانلىق، ئېقىن سۇلار، مول ھوسۇللۇق زىرائەتلەر ۋە شېرىن خۇرما مېۋىلىرى ئىچىدە مەڭگۈ قالىمىز، ئۆلۈم يوق، ھېساب-كېتاب يوق دەپ ئويلامسىلەر؟ سىلەر بۇ نېمەتلەر ئىچىدە بىخەتەر ھالەتتە قالدۇرۇلۇپ، ھېچقانداق سىناققا تارتىلمايمىز دەپ ئويلامسىلەر؟ ياق، ئۇنداق ئەمەس! بۇ نېمەتلەرنىڭ ھەممىسى ۋاقىتلىق، ئۆلۈم ھەر بىرىڭلارغا كېلىدۇ، ئاندىن ئاللاھنىڭ ئالدىدا ھېساب بېرىسىلەر. شۇڭا بۇ نېمەتلەر سىلەرنى مەغرۇرلۇققا ۋە غەپلەتكە ئېلىپ بارمىسۇن. ئاللاھ سىلەرگە بەرگەن ھەر بىر نېمەت ئۈچۈن شۈكۈر قىلىڭلار، ئۇنى ئاللاھ يولىدا ئىشلىتىڭلار، ئاخىرەت ئۈچۈن تەييارلىق قىلىڭلار. ئاللاھنىڭ بەرگەن نېمەتلىرى ئۇنىڭ رەھمىتىدۇر، لېكىن بۇ نېمەتلەر سىناقمۇ. كىمكى شۈكۈر قىلسا، ئاللاھ تېخىمۇ كۆپ بېرىدۇ؛ كىمكى كۇفرىلىق قىلسا، ئاللاھنىڭ ئازابى قاتتىق. ئاللاھ سىلەرنى بۇ دۇنيادا مەڭگۈ قالدۇرمايدۇ، بەلكى ھەممىڭلار ئۆلۈمنى تېتىيسىلەر، ئاندىن ئاللاھنىڭ دەرگاھىغا قايتىسىلەر. شۇڭا بۇ دۇنيانىڭ يالغانچىلىقىغا ئالدانماڭلار، ئاخىرەتنى ئۇنۇتماڭلار. ئاللاھ سىلەرنى ھەقىقەتەن ياخشى كۆرىدۇ، ئەگەر سىلەر تەۋبە قىلىپ ئۇنىڭغا قايتساڭلار.