سوره شعرا — آیه 166

معانی کلمات:

• تَذَرُونَ: ترک میکنید، رها میکنید.
• أَزْوَاجِکُم: همسران شما (زنانی که خدا برای شما آفریده است).
• عَادُونَ: تجاوزکنندگان، کسانی که از حد و مرز الهی پا فراتر میگذارند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سرزنش و توبیخ قوم لوط را ادامه میدهد و از زبان حضرت لوط علیهالسلام میفرماید: آیا شما به جای ازدواج با زنان پاک و حلال، به سراغ مردان میروید و آنچه را که پروردگارتان برای لذت و بقای نسل شما آفریده است - یعنی همسران و زنان - رها میکنید؟ شما با این کار، حلال خدا را ترک گفته و به حرام روی آوردهاید و از حدود الهی تجاوز کردهاید. این عمل شما نه تنها یک گناه بزرگ است، بلکه نشانهای از سرکشی و طغیان شما در برابر فرمان پروردگار است. خداوند زن و مرد را برای یکدیگر آفریده و غریزه جنسی را در وجود انسان قرار داده تا از راه مشروع و طبیعی ارضا شود، اما شما این نظم الهی را برهم زده و راهی را برگزیدهاید که هم خلاف فطرت است و هم خلاف فرمان خدا.

فواید و پیامهای آیه:

• رعایت حدود الهی در امور جنسی: اسلام دین فطرت است و هر آنچه را که با سرشت پاک انسانی سازگار است، حلال و هر آنچه را که بر خلاف آن است، حرام کرده است. ازدواج مشروع، آرامشبخش روح و جسم است و بقای نسل بشر را تضمین میکند.
• پرهیز از تجاوز از حلال به حرام: انسان مؤمن باید در تمام امور زندگی، به ویژه در مسائل جنسی، مرزهای الهی را بشناسد و از آنها تجاوز نکند. تجاوز از حدود خدا، انسان را به ورطه هلاکت و عذاب میکشاند.
• نشانههای طغیان و سرکشی: روی آوردن به اعمال خلاف فطرت، نشانهای از طغیان روحی و سرکشی در برابر فرمان خداست. چنین قومی مستحق عذاب الهی هستند.
• اهمیت خانواده و ازدواج: این آیه ارزش و جایگاه والای ازدواج و تشکیل خانواده را در اسلام نشان میدهد و بیان میکند که خداوند همسران را برای آرامش و لذت حلال انسانها آفریده است.